آيين رحمت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩١ - 3- نامه اعتراضآميز نماينده آشوريان ايران به پاپ
مسلمان ارائه دادهايم. اكنون كه زمانه گفتمان است و آن داد و ستد بين اديان در آغاز ظهور اسلام مىتواند نمادى زنده براى گفتمان ما باشد، دريغ كه نگاه آن جناب به دور از تمدّن پويا و پرتحرّك است.
ما با باورهايمان با دين مسيحى و به ويژه مذهب شرقىمان با ياد كليساى شرق، كه تا به امروز در ميهنمان ايران زنده ماندهاند، زبانمان و خطمان مانده است آن هم در سرزمينى كه قرنها با باور اسلام زيسته است، هرگز خشونت و خصمى كه از آن سخن مىرانيد، نه شنيده و نه ديدهايم، و اين به باور ما سخنى راستين نيست. ما همچون ديگر دين باوران و به ويژه مسلمانان به انتظاريم تا آن جناب از يك جامعه پوياى ميلياردى، پوزش بخواهيد كه اين خواست عيسى مسيح منجىمان است كه مىگويد: «در شادى و سوگ همسايهات سهيم باش».
ما چون اين باوران ميلياردى در سوك اين داورى خصمانهايم.
با احترام
يوناتن بت كليا
نماينده آشورىها و كلدانىها در مجلس شوراى اسلامى
و رييس دفتر آسيايى اتحاديه جهانى آشورىها
٢٥/ ٦/ ١٣٨٥