آيين رحمت
(١)
پيشگفتار
٩ ص
(٢)
فصل اوّل تبيين و تفسير شبهه
١٣ ص
(٣)
اسلام آئين خشونت يا رأفت
١٥ ص
(٤)
فصل دوم رأفت و رحمت اسلامى در قرآن مجيد
١٩ ص
(٥)
1- نسبت رحمت و خشونت در قرآن
٢١ ص
(٦)
2- بدى را با خوبى پاسخ دهيد!
٢٢ ص
(٧)
3- رحمت اسلامى، فراتر از مسلمانان
٢٣ ص
(٨)
4- مهربانى پيامبر، عامل جذب مسلمانان
٢٥ ص
(٩)
5- صلح و آشتى برنامه اصلى اسلام
٢٦ ص
(١٠)
فصل سوم رأفت و رحمت اسلامى در روايات
٢٩ ص
(١١)
1- اساس دين محبّت است
٣١ ص
(١٢)
6- مودّت و رحمت از نشانههاى پروردگار
٢٧ ص
(١٣)
2- رحمت اسلامى در ميدان نبرد!
٣٣ ص
(١٤)
3- رحمت اسلامى و ساير جانداران!
٣٨ ص
(١٥)
4- دعاهاى مسلمانان براى همه انسانها!
٤٠ ص
(١٦)
فصل چهارم محبّت و رحمت اسلام در سيره پيشوايان دين
٤٣ ص
(١٧)
1- ريزش رحمت پيامبر صلى الله عليه و آله پس از فتح مكّه
٤٥ ص
(١٨)
2- على عليه السلام و سفارش براى قاتلش!
٤٧ ص
(١٩)
فصل پنجم سؤالها و ايرادها
٤٩ ص
(٢٠)
1- آيا قانون قصاص مظهر خشونت دينى است؟
٥١ ص
(٢١)
اوّل بررسى فلسفه حدود و تعزيرات
٥٦ ص
(٢٢)
2- آيا حدود اسلامى با رأفت و رحمت دينى سازگار است؟
٥٥ ص
(٢٣)
دوم راههاى اثبات حدود شرعى
٥٨ ص
(٢٤)
سوم آداب اجراى حدود شرعى
٦٠ ص
(٢٥)
3- جهاد و رحمت اسلامى!
٦٣ ص
(٢٦)
اوّل و دوم آمادگى نظامى براى جلوگيرى از جنگ
٦٣ ص
(٢٧)
سوم محدوده جهاد و آداب آن
٦٥ ص
(٢٨)
چهارم ترك جهاد مساوى با ويرانى عبادتگاههاست؟
٦٦ ص
(٢٩)
4- جهاد ابتدائى
٦٧ ص
(٣٠)
پاسخ اوّل آيا اسلام جهاد ابتدايى دارد؟
٦٧ ص
(٣١)
پاسخ دوم جهاد ابتدايى در موارد خاصّى هماهنگ با عقل و منطق است
٧١ ص
(٣٢)
فصل ششم ضميمهها
٨١ ص
(٣٣)
1- بيانيّه حضرت آية اللَّه العظمى مكارم شيرازى
٨٣ ص
(٣٤)
2- دعوت پاپ به مناظره علمى و منطقى
٨٥ ص
(٣٥)
متن نامه معظّمله به پاپ
٨٦ ص
(٣٦)
3- نامه اعتراضآميز نماينده آشوريان ايران به پاپ
٨٩ ص
(٣٧)
4- اشتباه است يا امر ديگرى؟!
٩٣ ص

آيين رحمت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٥ - پاسخ دوم جهاد ابتدايى در موارد خاصّى هماهنگ با عقل و منطق است

مقتضاى رأفت و رحمت اسلامى نسبت به گروه مظلوم و تحت ستم مى‌باشد.

٣- جهاد براى از بين بردن موانع آزادى تبليغ اسلام‌

خداوند دستورها و برنامه‌هايى براى سعادت و آزادى و تكامل و خوشبختى و آسايش انسانها طرح كرده، و پيامبران خود را موظّف ساخته كه اين دستورات را به مردم ابلاغ كنند. حال اگر فرد يا جمعيّتى ابلاغ اين فرمانها را مزاحم منافع پست خود بينند، و بر سر راه دعوت انبياء موانعى ايجاد كنند، آنها حق دارند نخست از طريق مسالمت‌آميز، و اگر ممكن نشد با توسّل به زور اين موانع را از سر راه دعوت خود بردارند، و آزادى تبليغ را براى خود كسب كنند.

به عبارت ديگر، مردم در همه اجتماعات اين حق را دارند كه نداى مناديان راه حق را بشنوند، و در قبول دعوت آنها آزاد باشند. حال اگر كسانى بخواهند آنها را از حقّ مشروعشان محروم سازند، و اجازه ندهند صداى مناديان راه خدا به گوش جان آنها برسد، و از قيد اسارت و بردگى فكرى و اجتماعى آزاد گردند، طرفداران اين برنامه‌ها حق دارند براى فراهم ساختن اين آزادى از هر وسيله‌اى استفاده كنند.

بنابراين، اگر مسلمانان بخواهند از راه‌هاى منطقى، دين و آئين خويش را تبليغ كنند، و آن را به غير مسلمانان عرضه نمايند، ولى عدّه‌اى مزاحم آنها شوند، و مانع تبليغات منطقى و صحيح آنها گردند، و براى اين‌