آيين رحمت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦ - چهارم ترك جهاد مساوى با ويرانى عبادتگاههاست؟
چهارم: ترك جهاد مساوى با ويرانى عبادتگاههاست؟
خداوند متعال در آيه شريفه ٤٠ سوره حج، يكى از فلسفههاى جهاد را چنين بازگو مىكند:
«وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَصَلَوَاتٌ وَمَسَاجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ اللَّهِ كَثِيراً وَلَيَنصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِىٌّ عَزِيزٌ»؛
اگر خداوند از مؤمنان دفاع نكند، و از طريق اذن جهاد بعضى را به وسيله بعضى دفع ننمايد، ديرها و صومعهها و معبدهاى يهود و نصارا و مساجدى كه نام خدا در آن بسيار برده مىشود ويران مىگردد.
آرى اگر افراد با ايمان و غيور دست روى دست بگذارند، و تماشاچى فعاليّتهاى ويرانگرانه طاغوتها و مستكبران وافراد بىايمان و ستمگر باشند، و آنها ميدان را خالى ببينند، اثرى از معابد و مراكز عبادت الهى نخواهند گذارد. چرا كه معبدها جاى بيدارى است، و محراب ميدان مبارزه و جنگ است، و مسجد در برابر خودكامگان سنگر است، واصولًا هرگونه دعوت به خداپرستى بر ضدّ جبّارانى است كه مىخواهند مردم همچون خدا آنها را بپرستند! و لذا اگر آنها فرصت پيدا كنند تمام اين مراكز را با خاك يكسان خواهند كرد.
جالب اينكه طبق آنچه در آيه مورد بحث آمده، جهاد اسلامى نه تنها ضامن بقاى عبادتگاههاى اسلامى است، بلكه در سايه آن، عبادتگاههاى تمام اديان الهى حفظ مىشود.