آيين رحمت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦ - 2- آيا حدود اسلامى با رأفت و رحمت دينى سازگار است؟
ديگر از رحمت و عطوفت اسلامى است- هرچند ظاهر آن براى عدّهاى در برخورد اوّليه خشونتآميز به نظر مىرسد.
اوّل: بررسى فلسفه حدود و تعزيرات
رواياتى در مورد فلسفه اجراى حدود و تعزيرات وجود دارد كه مطالعه آنها به ما بينش تازهاى در باره اين مجازتهاى اسلامى مىدهد. به دو نمونه آن توجّه كنيد:
١- پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله فرمودند:
«اقامَةُ حَدٍّ خَيْرٌ مِنْ مَطَرِ ارْبَعينَ صَباحاً» [١]؛
اجراى هر نوع حدّ يا تعزيرى (به هر مقدار كه باشد) از بارش چهل شبانه روز باران بهتر است.
همانگونه كه ملاحظه مىفرماييد حدود و تعزيرات در اين روايت نبوى به باران تشبيه شده، و اجراى كمترين مقدار آن از چهل روز باران بهتر شمرده شده است؛ مفهوم اين روايت اين است كه همانطور كه باران، رحمت [٢] پروردگار است و خداوند آن را بر اهل زمين نازل و منتشر مىنمايد، حدود الهى نيز نوعى رحمت الهى است. حقيقتاً اجراى مجازاتهاى اسلامى همچون باران جامعه را شستشو مىدهد و اجتماع را از آلودگيها پاك مىكند.
[١]. وسائل الشّيعه، جلد ١٨، صفحه ٣٠٨.
[٢]. در آيه شريفه شانزدهم سوره كهف از باران به رحمت الهى تعبير شده است.