علم غيب (آگاهى سوم) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٢٠ - اين علم تأثيرى در عمل و ارتباطى با تكليف ندارد

(وَما تَشاؤُون إِلاّ أَنْ يَشاء اللّهُ رَبُّ الْعالَمينَ).

وثانياً: با صرف نظر در تعلق قضا و قدر به فعل اختيارى انسان به نص صريح كتاب و سنت متواتره، خداوند لوح محفوظى خلق فرموده كه همه حوادث گذشته و آينده جهان را در آن ثبت كرده و هيچ گونه تغييرى در آن راه ندارد و خود نيز به آنچه در آن است عالم است. آيا خنده دار نيست بگوييم كه ثبت حوادث غير قابل تغيير در لوح محفوظ و علم قبلى خداوند به آنها افعال انسان را جبرى نمى كند ولى اگر امام به برخى از آنها يا به همه آنها علم پيدا كند، افعال اختيارى انسان و من جمله فعل قاتل امام جبرى مى شود؟

٣. ظواهر اعمال امام(عليه السلام) را كه قابل تطبيق به علل و اسباب ظاهرى است نبايد دليل نداشتن اين علم موهبتى و شاهد جهل به واقع گرفت، مانند اين كه گفته شود: اگر سيدالشهداء(عليه السلام) علم به واقع داشت چرا مسلم را به نمايندگى خود به كوفه فرستاد؟ چرا توسط صيداوى نامه به اهل كوفه نوشت؟ چرا خود از مكه رهسپار كوفه شد؟ چرا خود را به هلاكت انداخت و حال آن كه خدا مى فرمايد:(وَلا تُلْقُوا بِأَيْديكُمْ إِلى التهلكة)[١]؟ چرا؟ و چرا؟