علم غيب (آگاهى سوم) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٧ - آيه هشتم

آيه هشتم

(ما كانَ لِى عِلْمَ بِالْمَلاِ الأَعْلى إِذْ يَخْتَصِمُونَ * إِن يُوحى إِلَىّ إِلاّ أَنّما أَنا نَذيرٌ مُبينٌ).[١]

«من از مجادله فرشتگان بلندپايه آگاه نبودم، به من وحى نمى شود جز اين كه بيم رسان آشكارى هستم».

مقصود مذاكره و مخاصمه فرشتگان، درباره آفرينش انسان است كه در سوره بقره به طور روشن بيان گرديده است و فشرده مذاكره اين بود، كه آيا در روى زمين خليفه اى قرار مى دهى كه فساد كند با آنكه ما ترا تقديس و تسبيح مى كنيم...؟![٢]

آياتى كه پس از دو آيه مورد بحث وارد شده است، به گونه اى اين مطلب را تأييد مى كند زيرا در آنها، داستان خلقت آدم و سجده فرشتگان و خوددارى شيطان، وارد شده است[٣] از اين جهت مى توان گفت: مقصود، پرس و جوى فرشتگان و به تعبير قرآن مجادله و مخاصمه آنان درباره آفرينش آدم است.[٤] و در اين جا احتمال ديگرى نيز در موضوع مخاصمه وجود دارد كه