علم غيب (آگاهى سوم) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦٦ - به تعليم الهى است
٣. شيخ بزرگوار محمد بن محمد بن نعمان مفيد (م٤١٣) مى نويسد:
كسى را مى توان به طور مطلق داراى صفت «عالم به غيب» دانست كه علم او ذاتى باشد و از كسى نياموخته باشد و علم هيچ كس جز خداوند بزرگ ذاتى نيست و از اين رو شيعه معتقد است كه نبايد درباره امامان به طور مطلق گفته شود. عالم به غيب هستند بلكه بايد توضيح داده شود كه علم آنان مستفاد از امام قبل و از پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) و سرانجام به تعليم الهى است.[١]
٤. مفسر عاليقدر شيعه مرحوم شيخ طبرسى (م.٥٤٨) مى نويسد:
به عقيده شيعه كسى را مى توان با جمله «عالم به غيب» توصيف كرد كه همه غيب ها را بداند و علم او ذاتى باشد و هيچ كس جز خدا اين چنين نيست و امّا خبرهاى غيبى فراوانى كه دانشمندان شيعه و سنى از على(عليه السلام) و ساير امامان نقل كرده اند همه از رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) به آنان رسيده و رسول خدا نيز از خداوند آموخته است.[٢]
[١] اوائل المقالات، ص ٣٨، بحارالأنوار، ج٢٦، ص ١٠٤، به نقل از كتاب «المسائل» شيخ مفيد. [٢] مجمع البيان، ج٣، ص ٢٦١، و ج٥، ص ٢٠٥.