علم غيب (آگاهى سوم) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٤١ - سؤال نخست

كرد خداوند به فرشتگان(كه به خلافت آدم در روى زمين اشكال كرده و گفته بودند: آدم ها مفسد و خونريز هستند و لياقت خلافت روى زمين را ندارند) فرمود:

«آيا به شما نگفتم كه غيب آسمان ها و زمين را من مى دانم »(يعنى آدم استعداد فرا گرفتن اين همه علم و دانش را هم دارد و مى تواند از فرشتگان هم، پيش بيفتد و شما از غيب آسمان ها و زمين آگاهى نداريد».

٢. (عالِمُ الْغَيبِ وَالشَّهادةِ وَهُوَ الْحَكيمُ الْخَبيرُ).[١]

در اين آيه و آيه ٩٤ و ١٠٥ سوره توبه و آيه ٩ سوره رعد و آيه ٩٢ سوره مؤمنون و آيه٦ سوره سجده و آيه ٤٦سوره زمر و آيه ٢٢ سوره حشر و آيه٨ سوره جمعه و آيه ١٨ سوره تغابن، در اين ده آيه جمله (عالم الغيبِ والشّهادةِ) يكى از صفات و نام هاى خدا دانسته شده است.

و نيز در آيه ٣ سوره سبا«عالم الغيب» و در آيه ١٠٩ و ١١٦ سوره مائده و آيه ٧٨ سوره توبه و آيه ٤٨ سوره سبا، «علام الغيوب» از صفات و نام هاى خداوند دانسته شده است.