علم غيب (آگاهى سوم) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٩٢ - توضيح اين كه

كسى متولد نخواهد شد.

اين خبر غيبى حضرت نوح را از دو راه زير مى توان توجيه كرد:

الف: نوح بر اثر معاشرت با آن مردم از روحيات و تمايلات باطنى آنان آگاه شد و روى محاسبات شخصى يقين پيدا كرد كه آنان هرگز ايمان نخواهند آورد و آگاهى او از آينده قوم خود معلول تجربه و آميزش او با آنان بود.

اين توجيه مناسب مقام نبوت و رسالت شخصيتى مانند حضرت نوح نيست زيرا معنى اين توجيه اين است كه نوح روى استنباط هاى شخصى و حدس خود تكيه كرده، و بر اساس چنين حدسى براى يك جمعيت بزرگ خواهان عذاب و نيستى شده است و روشن است كه هرگز نمى توان بر اساس حدس و گمان و استنباط شخصى،درخواست نابودى يك ملّت را نمود.

ب: توجيه دوم اين كه آگاهى از اين مطلب را از خدا آموخته و خداوند به او خبر داده بود كه قوم او از اين پس ايمان نخواهنـد آورد و اگر بماننـد، از آنها جـز بدكار و ناسپاس، متولد نمى شود. قرآن مجيد توجيه دوم را تأييد مى كند زيرا مى فرمايد: