اخلاق خانواده(ج1) - فاخری، عليرضا؛ منتظری، محمدحسين - الصفحة ٣٤ - ٢ - اخلاق

«انْ خَطَبَ الَيْكَ رَجُلٌ رَضيتَ دينَهُ وَ خُلْقَهُ فَزَوِّجْهُ، وَ لا يَمْنَعْكَ فَقْرُهُ وَ فاقَتُهُ، قال الله تعالى: «وَ انْ يَتَفَرَّقا يُغْنِ اللَّهُ كُلًّا مِنْ سَعَتِهِ»[١] و قال: «انْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ‌[٢] ...»[٣]

هرگاه مردى به خواستگارى نزد تو آمد كه از دين و اخلاق او راضى هستى، پس به او زن بده، و فقر و تهيدستى او تو را [از زن دادن به او] باز ندارد، زيرا خداوند متعال فرمود: «اگر (راهى براى اصلاح در ميان خود نيابند، و) از هم جدا شوند، خداوند هر كدام از آنها را با فضل و كَرَم خود، بى‌نياز مى‌كند». و نيز فرمود: «اگر فقير و تنگدست باشند، خداوند از فضل خود آنان را بى‌نياز مى‌سازد».

مردى به نام حسين بشّار مى‌گويد: خدمت حضرت رضا ٧ نوشتم: يكى‌از بستگانم براى خواستگارى دخترم نزد من آمده است، ولى او [جوانى‌] بد اخلاق است [نظر مبارك شما درباره زن دادن به او چيست؟]. حضرت فرمود:

«لا تُزَوِّجْهُ إِنْ كانَ سَيِىّ‌ءَ الْخُلْقِ»[٤]

اگر بداخلاق است، به او زن نده.

زندگى مشترك، داراى فراز و نشيبهايى است كه برخورد صحيح با آنها نياز به روحيه‌اى قوى و اخلاقى پسنديده دارد. زن و شوهر اگر از اين مزيّت بهره‌اى نداشته باشند، نمى‌توانند با تفاهم و همكارى متقابل، بر مشكلات زندگى چيره شده، بار سنگين آن را به مقصد برسانند.

[١] - نساء( ٤)، آيه ١٣٠

[٢] - نور( ٢٤)، آيه ٣٢

[٣] - بحارالانوار، ج ١٠٣، ص ٣٧٢

[٤] - همان، ص ٢٣٥