اخلاق خانواده(ج1) - فاخری، عليرضا؛ منتظری، محمدحسين - الصفحة ٩٢ - ٢ - نرم زبانى

«لَنْ لِمَنْ غالَظَكَ فَانَّهُ يُوشِكُ أَنْ يَلينَ لَكَ»[١]

در برابر كسى كه با تو درشتى مى‌كند، نرمخو باش، زيرا زود باشد كه نسبت به تو نرمخويى كند.

البتّه مقصود از نرمخويى، سستى و بى‌تفاوتى نيست، چرا كه مؤمنان در عين حال كه نرمخو هستند، از سستى و كسالت به دورند و در حالى كه قاطع و جدّى هستند، از خشونت و تندخويى بركنارند. همان امام فرمود:

«كُنْ لَيِّناً مِنْ غَيْرِ ضَعْفٍ، شَديداً مِنْ غَيْرِ عُنْفٍ»[٢]

نرم باش بدون ضعف، سخت باش بدون خشونت.

٢- نرم زبانى‌

يكى ديگر از مظاهر خوش‌اخلاقى، نرم زبانى و خوش گفتارى است. مقصود از نرم‌زبانى اين است كه انسان براى بيان مقاصد خود از سخنان ملايم و گفتار محترمانه استفاده كند و از خشونت و تندى در گفتار بپرهيزد. قرآن كريم، يكى از آداب تبليغ و دعوت را نرم زبانى دانسته، خطاب به حضرت موسى و هارون ٨ مى‌فرمايد:

«فَقُولا لَهُ قَوْلًا لَيِّناً»[٣]

پس به نرمى با او (فرعون) سخن بگوييد.

نرم‌زبانى در محيط خانواده، اغلب زمينه درگيرى و ناراحتى را از بين برده، مسائل اختلافى را حل مى‌نمايد و محبّت و سازگارى را در كانون خانواده حكمفرما مى‌كند.

اميرمؤمنان ٧ فرمود:

«عَوِّدْ لِسانَكَ لينَ الْكَلامِ وَ بَذْلَ السَّلامِ يَكْثُرْ مُحِبُّوكَ وَ يَقِلَّ مُبْغِضُوكَ»[٤]

[١] - نهج البلاغه، فيض الاسلام، نامه ٣١، ص ٩٣٢

[٢] - شرح غررالحكم، ج ٤، ص ٦٥

[٣] - طه( ٢٠)، آيه ٤٤

[٤] - شرح غررالحكم، ج ٤، ص ٣٢٩