اخلاق خانواده(ج1) - فاخری، عليرضا؛ منتظری، محمدحسين - الصفحة ١٦٤ - ٢ - آموزشهاى علمى و مهارتهاى اجتماعى
خلاصه
پرورش استعدادهاى كودك، تأثير ويژهاى در رشد و تكامل او دارد و در حقيقت تربيت به معناى شكوفايى استعدادهاى فطرى كودك است. يكى از استعدادهاى مهم كودك، استعداد دينى اوست كه پدر و مادر بايد به رشد و پرورش آن همّت گمارند و از ابتدا روح دينى را در او تقويت كنند.
انجام آداب اسلامى و انتخاب نام نيك براى فرزند، از اولين وظايفى است كه شايسته است پدر و مادر به آن توجّه كنند.
واداشتن كودك به انجام عباداتى چون نماز و روزه بايد باتوجّه به آمادگى و شرايط سنّى او صورت گيرد، تا هيچ گونه زدگى در كودك ايجاد نشود و همواره علاقهمند به دستورات دينى باشد.
استعداد علمى كودك نيز بايد توسّط پدر و مادر به گونهاى شايسته پرورش يابد. پرورش قدرت تفكّر و حسّ حقيقت جويى و آموزش علمى و مهارتهاى اجتماعى به كودك، موجب رشد فكرى اجتماعى او مىشود.
پرسش
١- پرورش استعداد دينى كودك چه نقشى در تربيت وى دارد؟
٢- نامگذارى كودك چه تأثيرى در شخصيّت او دارد؟
٣- توصيه امام صادق ٧ را به پدران در مورد آموزش دينى فرزندان بنويسيد.
٤- راه پرورش استعداد علمى كودك كدام است؟
٥- نقش آموزش مهارتهاى اجتماعى در شخصيت كودك را بيان كنيد؟