اخلاق خانواده(ج1) - فاخری، عليرضا؛ منتظری، محمدحسين - الصفحة ١٠٨ - ٤ - آراستگى همسر

همسر دارد. هر كس بر اساس فطرت خويش از آراستگى و زيبايى لذّت برده و از زشتى، ژوليدگى و مراعات نكردن نظافت متنفّر است. از اين رو، در احاديث اسلامى به مردان متأهّل سفارش شده كه با آراستگى خود موجبات پاكدامنى زنان خويش را فراهم سازند.

رسول خدا ٦ مى‌فرمايد:

«اغْسِلُوا ثِيابَكُمْ، وَ خُذُوا مِنْ شُعُورِكُمْ، وَاسْتاكُوا، وَ تَزَيَّنُوا، وَ تَنَظَّفُوا؛ فَانَّ بَنى‌ اسْرائيلَ لَمْ يَكُونُوا يَفْعَلوُنَ ذلِكَ، فَزَنَتْ نِساؤُهُمْ»[١]

لباسهاى خود را بشوييد، موهاى خود را اصلاح كنيد، مسواك بزنيد، آراسته و پاكيزه باشيد، زيرا بنى‌اسرائيل چنين نكردند و زنانشان زناكار شدند.

امام رضا ٧ فرمود:

«انَّ التَّهِيَّةَ مِمَّا يَزيدُ فى‌ عِفَّةِ النِّساءِ، وَ لَقَدْ تَرَكَ النِّساءُ الْعِفَّةَ بِتَرْكِ ازواجِهِنَّ التَّهِيَّةَ»[٢]

آمادگى [و آراستگى مردان‌] بر پاكدامنى زنان [آنان‌] مى‌افزايد، گروهى از زنان، پاكدامنى خود را رها كردند، زيرا شوهرانشان خود را براى نيازهاى آنها آماده نمى‌كردند.

به زنان نيز سفارش شده كه خود را براى همسران خود بيارايند و آنها را در حفظ پاكدامنى يارى رسانند. امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

«لا يَنْبَغى‌ لِلْمَرْأَةِ انْ تُعَطِّلَ نَفْسَها وَ لَوْ انْ تُعَلِّقَ فى‌ عُنُقِها قِلادَةً، وَ لا يَنْبَغى‌ لَها انْ تَدَعَ يَدَها مِنَ الْخِضابِ وَ لَوْ انْ تَمْسَحَها بِالْحَنَّاءِ مَسْحاً وَ انْ كانَتْ مُسِّنَّةً»[٣] شايسته نيست كه زن خود را [بدون آرايش‌] معطّل گذارد، گر چه در گردن خودگردنبندى بياويزد. و شايسته او نيست كه دستش را بدون خضاب بگذارد، اگر چه با كمى حنا باشد. هر چند آن زن سالخورده باشد.

[١] - نهج الفصاحه، ص ٧٢

[٢] - وسائل الشيعه، ج ١٤، ص ١٨٣

[٣] - همان، ج ١، ص ٤١٠