فعاليت‌هاى سياسى- اجتماعى زنان در دوره استقرار مشروطه‌ با تلاش مردان و زنان اين مرز و بوم و در سال ١٢٨٥، انقلاب مشروطه به پيروزى رسيد و در پى آن، محمدعلى‌شاه تبعيد شد و احمد ميرزا بر جاى او نشست؛ ولى انقلاب نوپاى مشروطه، همچنان خود را به حمايت و حضور مردم نيازمند مى‌ديد. زنان با درك چنين موقعيتى، به شكل ديگرى و اين‌بار به معاونت و مساعدت دولت و مجلس آمدند كه اين دولت و مجلس حاصل و برآيند قيام عمومى در ماجراى گريبايدوف و حادثه تنباكو و انقلاب مشروطه بود و زنان على‌رغم آنكه از حق انتخاب شدن و انتخاب كردن برخوردار نشدند، صحنه دفاع از انقلاب مشروطه را ترك نكردند.
مطالبات سياسى‌ در جريان انقلاب مشروطه، زنان هيچ گاه خواسته‌هاى صنفى خود را مطرح نكردند؛ اما پس از پيروزى انقلاب، آنان خواهان آن شدند كه تشكل‌هاى سياسى آنان از سوى مجلس به رسميت شناخته شود. نخستين اقدامى كه زنان‌