انقلاب اسلامى با هدف توزيع مناصب سياسى و اجتماعى بر اساس عنصر شايستگى، مقام‌هاى اجرايى متعددى را در اختيار زنان قرار داد. موارد فراوانى از انتصاب زنان در مقام‌هاى اجرايى وجود دارد؛ از جمله:
- شهلا حبيبى از سوى آقاى هاشمى رفسنجانى، رييس جمهورى وقت به سمت سرپرست دفتر امور زنان و مشاور رييس جمهورى در امور زنان (دى ١٣٧٠)؛ - شمارى از زنان متخصص در مقام‌هاى مديركلى وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكى (شهريور ١٣٧١)؛ - بتول احمدى و طاهره موسى‌سرشت به ترتيب به سمت مشاور وزيران بهداشت، درمان و آموزش پزشكى و وزارت كشور (آبان ١٣٧٢).
- اشرف‌السادات صانعى به عنوان معاون پژوهشى وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكى (مهر ١٣٧٤)؛ - مريم نجفى‌زاده به عنوان يكى از معاونين وزارت دادگسترى (آبان ١٣٧٤)؛ - معصومه ابتكار به سمت معاون رييس جمهورى و رييس سازمان حفاظت از محيط زيست (شهريور ١٣٧٦)؛ - زهرا شجاعى به عنوان مشاور رييس جمهور و رييس مركز امور مشاركت زنان (مهر ١٣٧٦). «١» البته هيچ‌يك از اين مقام‌ها و حتى مقام‌هاى بالاتر، در قاموس ارزش‌هاى اسلامى بالاتر از مقام مادرى نيست و نظام اسلامى ايران نمى‌تواند و نمى‌خواهد كه كفه مسئوليت‌هاى اجرايى زنان را به زيان نقش‌هاى ذاتى آنان سنگين نمايد.