توحيد از ديدگاه آيات و روايات - کریمی، جعفر - الصفحة ٩٢

قدرت خداوند، در عالم خلقت مى‌پردازيم:
الف- آفرينش آسمان و زمين و تدبير كارهاى آنها آفرينش آسمان با همه وسعت و گستردگى‌اش همراه با موجودات عظيمى همچون خورشيد، ماه و ستارگان و نيز خلقت زمين پهناور با همه موجودات گوناگون آن از قبيل كوه‌ها، صحراها، درياها و انواع گياهان، حيوانات و انسان‌ها و تدبير و اداره هر كدام از آنها براساس نظم دقيق و حساب شده‌اى كه در هر يك وجود دارد و اسرار بسيارى كه در آفرينش هر كدام به‌كار رفته، همه گوشه‌اى از قدرت بى‌انتها و زوال‌ناپذير خداوندى است. قرآن كريم مى‌فرمايد:
«اللَّهُ الَّذى‌ خَلَقَ سَبْعَ سَمواتٍ وَ مِنَ الْارْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْامْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا انَّ اللَّهَ عَلى‌ كُلِّ شَىْ‌ءٍ قَديرٌ» «١» خداوند كسى است كه هفت آسمان و از زمين نيز همانند آن را آفريد. فرمان او در ميان آنها پيوسته نازل مى‌شود تا بدانيد كه خداوند بر هر چيز تواناست.
امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:
پروردگار با عظمت ما به آن دليل، قوى و نيرومند ناميده شده كه جهان بزرگ قدرتمندى را آفريده؛ آن خدايى كه آفريده است همانند زمين را و آن‌چه بر روى آن قرار دارد از كوه‌ها، درياها، ريگزارها، درخت‌ها و موجودات متحرك از انسان‌ها و حيوانات، و وزش بادهاو ابرهاى مسخّر و سنگين شده با آب بسيار و خورشيد و ماه با همه بزرگى و نور خيره‌كننده آنها كه چشم‌ها نه قدرت درك خود آن و نه نهايت بُرد آن را دارند. و ستارگان سيّار و گردش فلك و غلظت آسمان و بزرگى آفرينش با عظمت و آسمانى كه به‌صورت سقف بر بالاى سر ما در هوا ايستاده و آن چه غير آن است از زمين گسترده و آن‌چه بر روى آن است از موجودات سنگين، در حالى‌كه اين زمين زير پاى انسان ثابت است، هرچند گاهى گوشه‌اى از آن تكان مى‌خورد و ناحيه ديگر آن ثابت است و گاهى قسمتى از آن فرو مى‌رود و قسمتى ديگر به‌