آسان و يكسان است. اصلًا آسان يا مشكل بودن براى او مفهومى ندارد؛ زيرا در عالم بى‌نهايت ذات و صفات خداوند، كم و زياد، كوچك و بزرگ، و آسان و مشكل يكسان است و آفريدن يك پر كاه با يك كهكشان بزرگ، تفاوتى ندارد. قرآن كريم در آيات متعددى اين حقيقت را مورد تأكيد قرار داده، مى‌فرمايد:
«تَبارَكَ الَّذي‌ بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَ هُوَ عَلى‌ كُلِّ شَىْ‌ءٍ قَديرٌ» «١» پربركت و زوال‌ناپذير است كسى كه حكومت جهان هستى به دست او بوده و او بر هر چيز قادر است.
حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد:
«وَ مَا الْجَليلُ وَاللَّطيفُ وَالثَّقيلُ وَالْخَفيفُ وَالْقَوِىُّ وَالضَّعيفُ في‌ خَلْقِهِ الَّا سَواءٌ» «٢» بزرگ و كوچك، سنگين و سبك، نيرومند و ناتوان، در آفرينش او يكسانند.
دلايل قدرت‌مندى خداوند ١- وجود نامحدود خدا ذات حق‌تعالى‌ يك هستى بى‌پايان و نامحدود مى‌باشد كه بر همه چيز تواناست. عجز و ناتوانى از انجام يك كار يا به دليل محدود بودن قدرت فاعل يا محدود بودن ابزار و وسايل كار و يا وجود مانع است. اما وجود نامحدود خداوند، كه داراى قدرتى نامحدود مى‌باشد، هرگاه چيزى را اراده كند، موجود مى‌شود و هيچ مانعى توان خودنمايى در برابر قدرت مطلق او را ندارد. پس بر همه‌چيز قدرت و دارد و آن‌چه در جهان مى‌بينيم، قطره‌اى از درياى بيكران قدرت اوست. قرآن كريم مى‌فرمايد:
«وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعْجِزَهُ مِنْ شَىْ‌ءٍ فِى السَّمواتِ وَ لا فِى الْارْضِ انَّهُ كانَ عَليماً قَديراً» «٣»