سپس آيه مذكور را قرائت فرمود: «١» حضرت على عليه السلام نيز با استناد به همين آيه به ريا اشاره كرده، مى‌فرمايد:
پس اينان (رياكاران) روزه گرفتند و نماز خواندند و خود را به كارهاى خير واداشتند، جز اينكه در همه اين اعمال منظور ايشان ريا و نشان دادن به مردم بود؛ پس به خاطر اين ريايى كه انجام دادند كافر شدند. «٢» توجه به مراتب خفى شرك «٣» ما را به تأمل در اين حديث پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله وا مى‌دارد كه فرمود: (راه يافتن) شرك (در عقايد و اعمال انسانها) از راه رفتن مورچه‌اى بر سنگ صاف «٤»، در شب تاريك، مخفى‌تر است. كمترين شرك اين است كه انسان كمى از ظلم‌را دوست بدارد و از آن راضى باشد و يا كمى از عدل را دشمن بدارد، آيا دين جز دوست داشتن و دشمنى داشتن براى خداست؟ ... «٥»