مباحث سياسى(2) سطح(1) - صفر سفیدرو و منصور حاتمی - الصفحة ٢٨
موضعى واحد در راستاى سياستهاى غرب در منطقه از جمله اتخاذ موضع واحد در موضوع جنگ ايران و عراق و مذاكرات صلح اعراب و اسرائيل بود. «١» شوراى همكارى در جنگ هشتساله عراق عليه ايران، همواره از عراق حمايتكرد و به پيروى از سياستهاى غرب از بدو تشكيل تاكنون در برابر روند مذاكرات صلح اعراب و اسرائيل نيز از خود نرمش نشان داده است. اين شورا در واقع اتحاديهاى تصنّعى است كه در جهت اهداف غرب به ويژه امريكا به وجود آمده است. بيشتر كشورهاى عضو اين شورا با يكديگر اختلافات مرزى و دعاوى ارضى دارند، روح بىاعتمادى بر روابط آنها حاكم است و شورا تاكنون نتوانسته هيچگونه گام مهمّى در زمينه رفع اختلافات اعضاى خود بردارد.
هنگامى كه كويت به عنوان يكى از اعضاى شوراى همكارى خليج فارس در سال ١٩٩٠ مورد تهاجم ارتش عراق قرار گرفت و اشغال شد، شورا در موضع ضعف و انفعال قرار گرفت و تنها با صدور بيانيهاى حمله عراق را محكوم كرد و خواستار استقلال كويت و رفع اشغال آن گرديد. در واقع، اشغال كويت توسط ارتش عراق، عدم كارايى و اثربخشى شورا را براى حفظ امنيّت اعضاى آن به اثبات رسانيد. البته شورا از اقدامات امريكا و متحدان آن كشور در آزادسازى كويت حمايت كرد.
به طور كلى شوراى همكارى خليج فارس اتحاديهاى است كه زمينهساز گسترش نفوذ سياسى غرب در منطقه و حضور نيروهاى نظامى بيگانه در خليج فارس بوده است.
٣- سازمان كنفرانس اسلامى) OIC ( «٢».
در نيمه دوم قرن بيستم، سران كشورهاى اسلامى پس از بروز يك سلسله حوادث و رويدادهاى سياسى در جهان اسلام- يعنى شكست اعراب از اسرائيل در جنگ ٦ روزه