منجر به جدايى زوجين شود، پديده نابهنجار و مذموم طلاق پديدار مى‌گردد. «١» متأسّفانه جامعه امروز ايران شاهد روزافزون پديده طلاق است. آمارها نشان مى‌دهند كه در سال ١٣٧٩ ش. در ازاى هر ١٢ ازدواج يك طلاق و در سال ١٣٨٠ ش. در برابر هر ٦/ ١٠ ازدواج يك مورد طلاق ثبت شده است. «٢» پديده طلاق، خود منجر به ناهنجاريهايى مانند اعتياد، فساد، افسردگى، سردرگمى فرزندان، بحران تربيت و حتى فرار كودكان از خانه مى‌شود. بنابراين، طلاق يكى از آسيبهاى جدّى جامعه و فرهنگ ايران به شمار مى‌رود. برخى از عوامل طلاق عبارتند از:
بيكارى، اعتياد، فساد، نزاع‌هاى خانوادگى، دخالتهاى اطرافيان، چشم و هم چشمى و توقعات بى جاى طرفين.
٢/ ٢- گسترش اعتياد ابتلاى اسارت‌آميز به ماده مخدّر، كه از نظر جسمى يا اجتماعى زيان‌آور شمرده شود، اعتياد نام دارد. در پزشكى جديد، به جاى اعتياد از اصطلاح «وابستگى به دارو» «٣» بهره مى‌جويند. بر همين اساس، قربانى هر نوع وابستگى دارويى يا روانى به مواد مخدّر، معتاد شناخته مى‌شود. «٤» همچنين مهم‌ترين عوامل گرايش به اعتياد را پايين بودن سطح تحصيلات، فقدان اعتماد به نفس، بيكارى و ناسازگارى والدين برشمرده‌اند. «٥» متأسّفانه، مردم ايران شاهد روزافزون اين بلاى خانمان سوزند. اگرچه آمار دقيقى از شمار معتادان كشور در دست نيست، امّا آمارهاى جسته و گريخته‌اى كه در مطبوعات ارائه مى‌شود، نشان از خطرى بزرگ براى جوانان دارد. «٦»