مباحث سياسى(2) سطح(1) - صفر سفیدرو و منصور حاتمی - الصفحة ١٨
بسيارى از بازيگران قدرتمند و اصلى بين المللى براى حذف و از ميان برداشتن ديگر رقبا و مخالفان خود، به اقدامات براندازانه متوسّل مىشوند. آنان براى نابودى نظامهاى هدف، دو مرحله اساسى را دنبال مىكنند: مرحله اول، ويرانگرى و از ميان برداشتن نظام سياسى و حاكميت موجود و مرحله دوم، ايجاد يك نظام سياسى جديد و جايگزين.
معمولًا اقدامات براندازى حكومتها به صورت پنهانى صورت مىگيرد و از عواملى مانند به جان انداختن جناحهاى سياسى داخل كشور، از ميان بردن و تباه كردن روحيه وفادارانه مردم و نيز از بين بردن اعتماد به يكپارچگى رهبران، براى براندازى استفاده مىشود. «١» ٦- پلوراليزم سياسى واژه «پلوراليزم» در لغت به مفهوم تمايل مردم به بيش از يك شغل يا سود است «٢» و در اصطلاح به معناى آيين كثرت يا كثرتگرايى است. در عرصه علوم سياسى اين كلمه به معناى اعتقاد به كثرت و استقلال گروههاى سياسى، فرهنگى و اجتماعى در هر سيستم است «٣» و به عبارت ديگر، موقعيتى كه در آن، هيچ گروه سياسى، فرهنگى، عقيدتى و قومى ويژهاى حاكم نيست؛ بلكه عقايد و سليقههاى مختلف احزاب و اجتماعات در اداره امور مراعات مىگردد و قدرت بدون تمركز در دست گروهى خاص، ميان همه گروهها تقسيم مىشود. «٤» براساس اين اعتقاد، پيروان مكتب پلوراليزم معتقدند كه دولت نبايد انحصارى باشد؛ بلكه در عين نظارت كلى او، ساير گروهها بايد استقلال خود را حفظ كنند تا حكومت به يك قدرت بى چون و چرا و مستبدى تبديل نشود.