مباحث سياسى(2) سطح(1) - صفر سفیدرو و منصور حاتمی - الصفحة ٩٠
در طول جنگ اول و دوم جهانى اين واژه توسط دولتهاى امريكا و انگليس به مرور مورد استفاده قرار گرفت و شهرت يافت.
در جنگ دوم جهانى، زمانى كه پايگاه انگليسيها و متفقين در قاهره «مقر خاورميانه» نام گرفت، اين اصطلاح تا حدودى از حالت ابهام بيرون آمد. «١» كاربرد پياپى اصطلاح «خاورميانه» در بيانيهها و ميان افراد نظامى به منظور توضيح وضع منطقه، آن را در ميان اقشار وسيعى از مردم فراگير كرد. تأسيس رژيم اشغالگر اسرائيل در خاورميانه و نيز تداوم تنش سياسى در منطقه و اهميّت اساسى و استراتژيك آن و افزايش اهميّت جهانى نفت منطقه موجب افزايش كاربرد اين اصطلاح شد.
كشورهاى خاورميانه درباره تعداد كشورهاى خاورميانه اختلاف وجود دارد. به طور معمول، كشورهاى ايران، اردن، امارات متحده عربى، بحرين، تركيه، سوريه، سودان، فلسطين، قبرس، قطر، كويت، عراق، عربستان سعودى، عمان، لبنان، مصر و يمن در منطقه خاورميانه قراردارند. «٢» برخى كارشناسان معتقدند كه بعد از فروپاشى شوروى، كشورهاى مسلمان آسياى ميانه- يعنى ازبكستان، تاجيكستان، تركمنستان، قزاقستان و قرقيزستان- و حوزه قفقاز- يعنى آذربايجان، ارمنستان و گرجستان- نيز جزو خاورميانه جديد هستند. «٣» وسعت خاورميانه حدود ٧ ميليون كيلومتر مربع وسعت دارد. سه كشور ايران، عربستان و عراق با ٣/ ٤ ميليون كيلومتر مربع وسعت، حدود ٢٣ مساحت اين منطقه را به خود اختصاص دادهاند. وسعت كشور عربستان به تنهايى ١٢ برابر كشور انگلستان است. «٤»