مباحث سياسى(2) سطح(1) - صفر سفیدرو و منصور حاتمی - الصفحة ٧٥

اين توصيف، در اين فصل مهم‌ترين عوامل امنيّت‌زا و امنيّت زدا در نظام جمهورى اسلامى ايران را برمى‌رسيم:
الف- فرصتهاى دفاعى- امنيّتى‌ جمهورى اسلامى ايران، در عرصه دفاعى- امنيّتى از فرصتهاى گوناگون و مهمى برخوردار است. تجربه دفاع مقدّس، برخوردارى از پشتوانه مردمى در دفاع، گام برداشتن در خودكفايى جنگ‌افزار و موقعيّت جغرافيايى از جمله اين فرصتهايند. براى ارج نهادن به اختصار، تنها به دو عامل، كه از اهميّت بيش‌ترى برخوردار است، اشاره مى‌كنيم:
١- موقعيّت جغرافيايى‌ برخى مناطق جغرافيايى جهان از نظر سياسى، نظامى يا مذهبى داراى اهميّت و ارزش خاصى هستند كه به آنها «مناطق استراتژيك» مى‌گويند. بعضى‌از دلايل استراتژيك شدن يك منطقه عبارت است از: واقع شدن در كنار تنگه‌هاى بين‌المللى، داشتن موقعيّت بندرگاهى، موقعيّتهاى نظامى، برخوردارى از ذخاير عظيم انرژى نفت و گاز و همجوارى با مناطق استراتژيك.
موقعيّت جغرافيايى جمهورى اسلامى ايران به گونه‌اى است كه چند ويژگى مهّم استراتژيك را دارا است. همچنين از وسعتى برخوردار است‌كه در عرصه امنيّتى- دفاعى فرصتهايى براى آن فراهم ساخته است. در اينجا به برخى از اين موقعيّتها اشاره مى‌كنيم:
١/ ١- برخوردارى از موقعيّت گذرگاهى‌ كشورها و جزايرى كه در كنار آبراهها و گذرگاههاى بين‌المللى و استراتژيك واقع‌اند، داراى موقعيّت گذرگاهى هستند. «١» در جهان، چهارده گلوگاه مهم استراتژيك مانند تنگه بسفر و داردانل در تركيه، پاناما در كشور پاناما و كانال سوئز وجود دارد و تنگه هرمز يكى از مهم‌ترين آنها است.