مباحث سياسى(2) سطح(1) - صفر سفیدرو و منصور حاتمی - الصفحة ٧٢
٤- تورم «تورم» به معناى افزايش پيوسته و عمومى قيمتها «١»، امروزه به عنوان يك معضل اقتصادى گريبانگير اكثريت مردم ايران به ويژه طبقه كم درآمد جامعه است.
اگر چه وجود تورم به مقدار اندك آن اجتنابناپذير است، امّا وضعيّت تورم در ايران به ويژه در سالهاى اخير براى بسيارى نگران كننده شده است. براى توضيح اين مطلب كافى است نگاهى به رشد قيمت برخى كالاها در سال ١٣٨٢ بيندازيم. آمارهاى نشان مىدهند در اين سال قيمت كالا و خدمات به طور لجام گسيختهاى افزايش يافته است. به عنوان نمونه، قيمت مسكن ٣٠ درصد، گوشت ٣٥ درصد، بنزين ٣٠ درصد، برق خانگى ٢٠ درصد و بليط قطار ٥٥ درصد رشد داشته، در حالى كه متوسّط حقوق كارمندان حدود ٢٥ درصد افزايش يافته است. «٢» برداشت عموم شهروندان اين است كه دولت و قوه مجريّه، برنامه صحيح اقتصادى را دنبال نمىكنند و گرانى و تورم لجام گسيخته نتيجه سياستهاى دستاندركاران حكومتى است. به هر صورت، عامل تورم و گرانى هر چه باشد، قضاوت افكار عمومى اين است كه حداقل بخشى از اين معضل متوجّه دولت است.
با اين توصيف و به دليل ناتوانى شمار فراوانى از مردم در برآورده كردن نيازهاى روزمره و نيز عدم رضايت آنان در اين زمينه، تورم و گرانى در كشور، يك معضل اساسى به شمار مىرود «٣» و خلاصه اينكه بيكارى و تورم با نرخ بالا، تحقق گسترش عدالت اجتماعى را، كه يكى از مهمترين هدفهاى انقلاب اسلامى است، به خطر خواهد انداخت. «٤» در پايان اين بخش تهديدات و فرصتهاى اقتصادى را بازمىنگريم.