كشور ايران بخشى از اين واقعيتهاى تلخ را در سالهاى گذشته، هنگام كاهش قيمت نفت تجربه كرده است. گزارش مسئولان حاكى است كه بيش از ٨٥ درصد درآمدهاى ارزى كشور به صادرات نفت متّكى است و صادرات نفت در تأمين بودجه سالانه كشور نقش كليدى دارد.
على‌رغم تلاش دولت براى تنوع بخشيدن به صادرات و رهايى از وابستگى به نفت، هنوز اقتصاد كشور به نفت وابسته است. اين وابستگى، تهديدى عليه اقتصاد كشور به شمار مى‌رود. «١» دلايل اين تهديدزايى عبارتند از:
- برهم خوردن برنامه‌هاى دولت در صورت كاهش قيمت نفت؛ - تحريم خريد به عنوان عامل فشار از سوى رقبا و دشمنان؛ - افزايش كنترل بازار جهانى از سوى امريكا با اشغال عراق و تسلط يكى از منابع مهم نفت جهان؛ - عقب ماندگى كشور در ساير بخشها مانند صنعت، كشاورزى و خدمات به دليل داشتن تنها يك محصول؛ - وابستگى كشور به واردات كالا و استفاده از اين موقعيّت به عنوان اهرم فشار از سوى رقبا؛ - خريد فرآورده‌هاى نفتى مانند بنزين با چندين برابر قيمت فروش نفت.
در اينجا لازم است به نكته‌اى مهم در موضوع تهديدات اشاره شود. هر كشورى كه بتواند با برنامه‌اى دقيق عوارض تهديد را كاهش و يا خطرات آن را دور سازد، در واقع تهديد را به فرصت تبديل كرده است. تحريم‌هاى اقتصادى و نيز اقتصاد تك محصولى باعث شده است كه مسئولان كشور در تكاپو باشند تا اقتصاد كشور به سوى خودكفايى و رهايى از وابستگى به نفت باشد به ويژه كه در زمينه نخست دستاوردهاى زيادى نيز داشته است.