بخش دوم: سازمان‌هاى بين المللى‌ قرن بيستم را مى‌توان قرن سازمانها و معاهدات بين المللى دانست؛ در اين عصر كم‌تر دولتى را مى‌توان يافت كه بدون در نظر گرفتن نقش سازمانهاى بين المللى و منطقه‌اى تصميمات مهمّى در سياست خارجى خود اتخاذ نمايد. به عبارت ديگر، گسترش سريع پيشرفتهاى علمى و صنعتى و افزايش روزافزون مبادلات گوناگون بازرگانى، فرهنگى و انسانى ميان ملل دنيا، كشورها را از هر زمان ديگرى به يكديگر نيازمندتر ساخته است و اين نياز در عمل به پيدايش دهها سازمان بين المللى كوچك و بزرگ با اهداف متنوع انجاميده است.
علت اصلى تشكيل سازمانها، نياز متقابل رو به افزايش كشورها بوده است. به طور مختصر مى‌توان چهار عامل اصلى را در پيدايش سازمانها نام برد:
١- ترس از جنگ؛ ٢- مقابله با بلاياى طبيعى؛ ٣- بهبود سطح زندگى؛ ٤- پيشرفت علم و فنّآورى.
در حال حاضر بيش از ٩٠٠ سازمان بين المللى و بين الدولى در جهان وجود دارد. «١» در اين بخش به برخى سازمانهاى مهم بين المللى اشاره مى‌شود.