مباحث سياسى(2) سطح(1) - صفر سفیدرو و منصور حاتمی - الصفحة ١٦
حكومتهاى پادشاهى سلطنتى از مصاديق بارز اين نوع نظام به حساب مىآيند.
٣- اصلاح طلبى «اصلاحطلبى» به جريان سياسى گفته مىشود كه دگرگونى جامعه را از طريق اصلاحات- نه انقلاب- و بهصورت تدريجى دنبال مىكند. معادل انگليسى كلمه «اصلاحطلبى»، واژه «رفورم» است، به معناى اقدام براى تغيير و تعويض برخى جنبههاى حيات اقتصادى، اجتماعى و سياسى بدون دگرگون كردن اساس جامعه. در اين تعريف، دو ركن اساسى اصلاحطلبى، تدريجى بودن و بر هم نزدن اساس جامعه است.
اصلاحطلبى در جهان اسلام در پى آشنايى و رويارويى با تمدّن غرب و به منظور بهسازى نهادها و روابط اجتماعى، در يك و نيم سده اخير نضج گرفته و اهمّيّت قابل ملاحظهاى يافته است. «١» ٤- امنيّت ملّى براى تعريف اين واژه لازم است نخست، كلمه «امنيّت» را تعريف كنيم كه ارتباط مستقيم با معناى «امنيّت ملّى» دارد و آن گاه اين واژه را تعريف مىكنيم. سپس به عوامل مؤثر و تهديد كننده آن اشاره مىنماييم.
«امنيّت» به معناى تضمين ايمنى است و آن با قرارهاى تنظيمى سياسى براى كاهش احتمال بروز جنگ، برقرارى مذاكره به جاى محاربه و درگيرى و قصد حفاظت از صلح ميان دولتها به دست مىآيد. «٢» با توجّه به توصيف واژه «امنيّت» دانشمندان علوم سياسى در بيان مفهوم امنيّت ملّى گفتهاند، حالتى است كه ملّتى فارغ از هرگونه تهديد داخلى يا خارجى باشد؛ يعنى تهديد از دست دادن تمام يا بخشى از جمعيّت، جان مردم، دارايى يا خاك خود «٣» و در اين وضعيّت مىتواند از تواناييهاى ملّى خود بهرهبردارى و ارزشها و فرهنگ خود را