مباحث سياسى(2) سطح(1) - صفر سفیدرو و منصور حاتمی - الصفحة ٢٧
٢- شوراى همكارى خليج فارس) GCC ( «١».
پس از پيروزى انقلاب اسلامى ايران در سال ١٩٧٩ ميلادى و اشغال افغانستان به دست اتحاد جماهير شوروى سابق و آغاز جنگ تحميلى عراق عليه ايران، تشكيل شوراى همكارى خليج فارس در دستور كار غرب قرار گرفت. گامهاى اصلى در اين زمينه زمانى برداشته شد كه به دنبال پيروزيهاى پىدرپى نيروهاى مسلح ايران، به ويژه پس از آزادسازى خرمشهر، ارتش عراق در آستانه شكست كامل قرار گرفت.
جنگ ايران و عراق شكلگيرى شوراى همكارى خليج فارس را سرعت بخشيد و كشورهاى عربستان سعودى، امارات متحد عربى، عمان، قطر، بحرين و كويت در سال ١٩٨١ ميلادى براى تأمين امنيّت دسته جمعى اين شورا را تأسيس كردند.
اولين دبير كل شورا، عبداللّه يعقوب بشار سياستمدار كويتى بود كه در نخستين اجلاس سران در ابوظبى انتخاب گرديد.
ساختار سازمانى ساختار سازمانى شوراى همكارى خليج فارس عبارت است از:
- شوراى عالى، مركب از سران ٦ كشور عضو بالاترين مركز قدرت و عالىترين مرجع تصميمگيرى شوراى همكارى است و سالى دوبار براى حل و فصل امور تشكيل جلسه مىدهد و رياست آن بر حسب حروف الفباء تغيير مىكند.
- شوراى وزارتى، تركيبى از وزيران امور خارجه اعضا است و هر سه ماه يك بار تشكيل جلسه مىدهد.
- دبير كل، از شهروندان يكى از كشورهاى عضو براى مدّت سه سال انتخاب مىشود. «٢» هدف:
هدف اصلى تشكيل شورا، ايجاد هماهنگى بين كشورهاى عضو براى پيروى از