پنج. احاديثى از امام باقر (ع):
١. در تفسير اين آيه شريفه كه: «اتخذوا احبارهم ورهبانهم اربابا من دون اللَّه (توبه/ ٣١)» مى‌فرمايد:
والله ما صلوا لهم و لا صاموا و لكن اطاعوهم فى معصية الله؛ «١» به خدا سوگند ايشان براى آنان نماز نمى‌خواندند و روزه نيز نمى‌گرفتند، بلكه در آنچه معصيت خدا بود از آنان پيروى مى‌كردند.
٢. به نقل از پيامبر اسلام (ص) از زبان خداوند: لاعذّبنّ كل رعيّة فى الاسلام دانت بولاية امام جائر ظالم ليس من الله و ان كانت الرعية عند الله بارّة تقيّة؛ «٢» هر جامعه‌اى را كه در اسلام به حكومت و ولايت پيشواى جائر و ستمگرى كه از حكومت الهى بهره‌اى نبرده گردن نهد، بى ترديد عذاب خواهم كرد، گرچه آن جامعه، خود نيكوكار و متقى باشند.
شش. احاديثى از امام صادق (ع):
١. و ولاة اهل الجور و اتباعهم والعاملون لهم فى معصيه الله غير جائزة لمن دعوه الى خدمتهم والعمل لهم و عونهم و لا القبول منهم؛ «٣» و ولايت حكمرانان جور و ستم و پيروى از آنها و كار كردن براى آنان در جهت معصيت خداوند، غير جايز و حرام است و يارى نمودن آنان و قبول ولايت از آنان صحيح نيست.
٢. ... و اما وجه الحرام من الولاية ف بررسى فقهى خروج از حاكميت دينى ١٠٩ الف) وظايف و تكاليف مردم ص : ١٠٩ ولاية الوالى الجائر ...؛ «٤» و اما جهت حرام از حكومت، حكومت والى ستمگراست.
٣. به نقل از پدران بزرگوارش (ع) و پيامبر اسلام (ص): اذا كان يوم القيامة نادى‌