در درون حكومت ادامه مى‌دهيم، ولى اگر به نقطه‌اى برسيم كه اصلاحات در آنجا جواب ندهد، از حكومت بيرون مى‌آييم ولى كارمان را تعطيل نمى‌كنيم. «١» اگر همه درها بسته شود قطعاً از حاكميت خارج مى‌شويم. «٢» اين ايده آنگاه جدى شد كه حزب مشاركت ايران اسلامى در بيانيه پايانى سومين كنگره حزب، رسماً اعلام نمود:
در صورتى كه پيگيرى اين راه‌ها (اصلاحات) نيز به تمكين اقتدارگرايان در برابر خواست عموم منجر نشود، چاره‌اى جز خارج كردن سرمايه اصلاح‌طلبان يعنى رأى و مشروعيت مردمى از ساختار موجود نخواهد بود. «٣» در برابر سرمايه‌اى كه اصلاح طلبان از جانب مردم وارد حكومت كرده‌اند، به آن مشروعيت داخلى و بين‌المللى بخشيده‌اند، بايد حداقلى از منافع نيز نصيب مردم گردد. در غير اين صورت بايد به نقطه تصميم رسيد و عطاى چنين حضورى را به لقاى آن بخشيد و فعاليت خود را در خارج از ساختار قدرت ادامه داد، قدرتى كه فاقد مبانى مشروعيت كافى است. «٤» سازمان مجاهدين انقلاب اسلامى نيز همنوا با حزب مشاركت از زبان تاج‌زاده عضو شوراى مركزى خود، اعلام كرد:
اگر همه راه‌ها بسته شود خروج از حاكميت آخرين راه حل است. «٥» اگر خواست اصلاح طلبان برآورده نشود استعفا مى‌دهند تا اعلام كنند ما در اين چارچوب نمى‌توانيم كار كنيم. «٦» به دنبال طرح اين موضوع و فراهم شدن بستر مناسب، تعدادى از نمايندگان مجلس ششم به طور دسته جمعى از سمت خود استعفا دادند «٧» و استعفاى تعدادى از ايشان در