دو. احاديثى از امام على (ع):
١. در نامه‌اى به معاويه: والواجب فى حكم الله و حكم الاسلام على المسلمين بعد ما يموت امامهم او يقتل- ضالا كان او مهتديا مظلوما كان او ظالما حلال الدم او حرام الدم- ان لايعملوا عملا و لا يحدثوا حدثا و لا يقدموا يدا و لارجلا و لا يبدؤوا بشى فبل ان يختاروا لانفسهم اماما عفيفا عالما ورعا عارفا بالقضاء والسنه، يجمع امرهم و يحكم بينهم و يأخذ للمظلوم من الظالم حقه و يحفظ اطرافهم و يجبى فيئهم و يقيم حجهم و جمعتهم و يجبى صدقاتهم «١» و آنچه از حكم خدا و حكم اسلام بر مسلمانان پس از آنكه امامشان بميرد و يا كشته شود، واجب مى‌باشد- چه آن امام بر هدايت باشد يا ضلالت، مظلوم باشد يا ظالم، ريختن خونش حلال باشد يا حرام- اين است كه هيچ عمل و كارجديدى انجام ندهند و دست و پا پيش نياورده، جلو نگذارند و هيچ چيزى را شروع نكنند، مگر اين كه براى خويش امام پاكدامن دانا، پارسا و آگاه به قضاوت و سنت معين كنند، كسى كه كارهاى اجتماعى و حكومتى آنان را جمع و جور و سر و سامان دهد و بين آنان قضاوت كند و حق ستمگران را از ستمديدگان باز گيرد، حدود و ثغور و امنيت آنان را حفظ، مالياتشان را گردآورى، مراسم حجشان و نماز جمعه آنان را اقامه كند و صدقاتشان را جمع‌آورى نمايد.
٢. دولة العادل من الواجبات. «٢» تشكيل دولت عادل از واجبات است.
٣. دولة الاكارم من افضل الغنائم. «٣» حكومت افراد نيك، بهترين غنائم (براى مردم) است.
٤. و مكان القيم بالامر مكان النظام من الخرر يجمعه و يضمه، فان انقطع النظام تفرق الخرر و ذهب ثم لم يجتمع بحذافيره ابدا. «٤»