٦. معاند مراد، كسى است كه با انگيزه سياسى با توسل به خشونت، عليه نظام اسلامى و امام دست به قيام و نافرمانى بزند. با اين تعريف، معاند هم بررسى فقهى خروج از حاكميت دينى ٣٥ الف. ادله امر به معروف و نهى از منكر نسبت به حاكم اسلامى ص : ٣٢ ان مفهوم باغى را خواهد داشت.
٧. مخالف سياسى‌ در ادبيات سياسى روز، افراد يا گروههاى سياسى هستند كه بدون توسل به خشونت و اقدامات براندازانه عليه حكومت، به مخالفت با حاكميت مى پردازند. در عين حال، مخالف سياسى ممكن است با باور به مشروعيت نظام سياسى حاكم، و در چهارچوب آزاديهاى سياسى مشروع، به مخالفت آرام با سياستها، خط مشى ها و عملكرد حاكميت و كارگزاران آن بپردازد؛ ضمن اينكه ممكن است اقدامات ياد شده را بدون باور به مشروعيت نظام سياسى حاكم و به اميد تغيير مسالمت آميز نظام انجام دهد.