گفتنى است اگر چه متبادر از لفظ «امام» در اذهان، امام معصوم (ع) است، ليكن در فرهنگ اسلامى، اين واژه بر رهبر و حاكم اطلاق مى گردد، چنان كه قرآن با به كار بردن لفظ امام در باره پيشوايان كفر، مى‌فرمايد: «فقاتلوا ائمه الكفر» (توبه/ ١٢) يعنى با پيشوايان كفر پيكار كنيد. و يا امام سجاد (ع) مى‌فرمايد: «كل سائس امام». «١» يعنى هر اداره كننده و سرپرستى امام است.
٣. لو استعمل عليكم عبد يقودكم بكتاب الله فاسمعوا له و اطيعوا. «٢» اگر برده‌اى را به كارگزارى شما گماشتند كه شما را براساس كتاب خداوند رهبرى مى‌كند، از وى شنوايى و اطاعت داشته باشيد.
سه. احاديثى از امام على (ع):
١. ايها الناس ان لى عليكم حقا ... و اما حقى عليكم ... والاجابة حين ادعوكم، والطاعة حين آمركم. «٣» اى مردم، مرا بر شما حقى است ... حقى كه من به گردن شما دارم: ... و چون فراخوانمتان، لبيك من گوييد، و چون فرمان مى‌دهم فرمان من بريد.
٢. و ان فى سلطان الله عصمة لامركم فاعطوه طاعتكم غير ملومة و لامستكره بها. «٤» حكومت خدايى نگهبان كارهاى شماست، پس به رغبت تمام از آن فرمان بريد، نه از بيم ملامت ديگران يا از روى اكراه.
٣. انبئت بسرا قد اطلع اليمن، و انى والله لاظن ان هؤلاء القوم سيدالون منكم، ...
بمعصيتكم امامكم فى الحق و طاعتهم امامهم فى الباطل «٥» خبر يافتم كه بسر بر يمن غلبه يافته، به خدا سوگند مى‌بينم كه اين قوم به زودى بر شما چيره‌