بررسى فقهى خروج از حاكميت دينى - فرازی، صادق - الصفحة ٥٠

مى‌شود، از اهم واجبات عقلى و شرعى است، كه هيچ چيز به آن مزاحمت نمى كند، و از امورى است كه احتمال خلل در آن عقلا منجز است. «١» ٢. البته (آقايان) توجه به اهميت حفظ نظام جمهورى دارند كه با آن هيچ حكم و امرى مزاحمت نمى كند و براى حفظ آن از هيچ كوششى نبايد مضايقه كرد. «٢» ٣. مطرح، نظام جمهورى اسلامى است، ما مكلفيم به حفظ او. «٣» ٤. ما بايد توجه كنيم به اين كه اين كارى كه همه مان الآن قيام برايش كرديم و آن جمهورى اسلامى است و ابقاى جمهورى اسلامى. بايد دفاع از آن بكنيم، همه مردم موظف اند در دفاع از جمهورى اسلامى. «٤» ٥. انقلاب عظيم اسلامى گوهر گرانبهايى است كه ما براى حفظ آن، مسؤوليت هاى بسيار سنگينى داريم و اين مسئوليت را همه دارند هركس به نحوى. مسؤولان دولتى نوعى مأموريت و مسؤوليت دارند، ارتش جمهورى اسلامى ايران نوعى مأموريت و مسؤوليت دارد، سپاه پاسداران نوعى مأموريت دارد، نيروى انتظامى هم همين طور.» ٦. (در پيامى به مجلس شوراى اسلامى در بارة عزل قائم مقام رهبرى): وظيفه شرعى اقتضا مى‌كرد تا تصميم لازم را براى حفظ نظام و اسلام بگيرد، لذا با دلى پر خون حاصل عمرم را براى مصلحت نظام و اسلام كنار گذاشتم. ... سفارش اين موضوع لازم نيست كه دفاع از اسلام و نظام شوخى‌بردار نيست و در صورت تخطى، هر كس در هر موقعيت بلافاصله به مردم معرفى خواهد شد. «٦» ٧. (در پاسخ به استعفاى قائم مقام رهبرى): طلاب عزيز، ائمه محترم جمعه و جماعات، روزنامه ها و راديو و تلويزيون بايد براى مردم اين قضيه ساده را روشن كنند كه در اسلام، مصلحت نظام از مسائلى است كه مقدم بر هر چيز است و همه بايد تابع آن باشيم. «٧»