حاكميت و بروز فسادهاى سياسى اجتماعى، نه تنها جايز بلكه واجب خواهد بود. چون در اسلام هيچ اولويتى بالاتر از حفظ اسلام عزيز و هيچ فسادى عظيم تر از نابودى آن نيست. ضمن اينكه روايات زير در باب امر به معروف و نهى از منكر را مى‌توان در تأييد همين مقام دانست:
يك. احاديثى از پيامبر (ص):
١. افضل شهداء امتى رجل قام الى امام جائر فامره بالمعروف و نهاه عن المنكر فقتله على ذلك، فذلك الشهيد منزلته فى الجنه بين حمزة و جعفر. «١» افضل شهيدان امت من مردى است كه در مقابل امام ستمگر قيام كند و او را امر به معروف و نهى از منكر نمايد، آنگاه در اين راه به شهادت برسد. جايگاه اين شهيد در بهشت، در ميان حمزه و جعفر است.
٢. لا يقف احدكم موقفا يضرب فيه رجل مظلوم، فان اللعنة تنزل على من حضر حيث لم يدفع عنه. «٢» هرگز در محلى كه مظلومى مورد اذيت واقع مى‌شود بى‌تفاوت نايستيد، زيرا به كسى كه شاهد آن صحنه باشد و از وى دفاع نكند لعنت خداوند نازل مى‌شود.
٣. افضل الشهداء حمزة بن عبد المطلب و رجل قام الى امام جائر فامره بالمعروف و نهاه عن المنكر فقتل. «٣» افضل شهيدان، حمزه بن عبدالمطلب و مردى است كه در مقابل امام ستمگر قيام كند و او را امر به معروف و نهى از منكر كند، آنگاه در اين راه به شهادت برسد.
٤. خطاب به اصحاب: ان رحى الاسلام ستدور، فحيث ما دار القرآن فدوروا به، يوشك السلطان و القرآن ان يقتتلا و يتفرقا. انه سيكون عليكم ملوك يحكمون لكم‌