سرداران صدر اسلام(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٩
حمزه و جعفر همانگونه كه در فصلهاى نخست يادآور شديم، در يكى از سالهاى سخت و خشكسالى، رسول خدا صلىالله عليهوآله به عموهايش حمزه و عباس پيشنهاد كرد كه هر يك ازآنان يكى از فرزندان ابوطالب را از وى گرفته، نزد خود نگاه دارند تا در آن روزگار تنگدستى و سختى بارى از دوش ابوطالب برداشته شود. بدين ترتيب پيامبر صلىالله عليهوآله على عليهالسّلام را برگزيد وعباس عقيل را به خانه برد، و حمزه جعفر را انتخاب كرد.
آنچه مسلّم بنظر مىرسد اينست كه اين گزينشها بدون مقدمه و تصادفى نبوده است، بلكه همگونى و همسانى عميقى ميان هر يك از انتخاب كننده و انتخاب شونده وجود داشته است. على عليهالسّلام آئينه تمام نماى رسول خدا صلىالله عليهوآله بود، همانگونه كه جعفر جلوه تابناك حمزه به شمار مىرفت به گونهاى كه تاريخ هميشه نام جعفر را در كنار نام حمزه به ثبت رسانده است. و هر كجا امامان معصوم عليهمالسلام ازدليرى و رشادت حمزه ذكرى به ميان مىآوردند، بلافاصله از جعفر و همسانى او با حمزه ياد مىكردند.
آنچه اين دو شهيد والامقام را به يكديگر پيوند مىداد- گذشته از رابطه خويشاوندى- خصلتهاى برجسته ومتعالى آن دو بزرگوار بود. جعفر در بزرگمنشى وسلحشورى و شجاعت و ستم ناپذيرى وصراحت و ... سنگ تمام عيار حمزه به شمار سرداران صدر اسلام(ج١) ١١٢ سلام بر شهيد ص : ١١١ مىرفت.
علامه مجلسى رحمهالله در شأن نزول آيه «برخى از مؤمنان مردانى هستند كه به عهد و پيمانى كه با خدا بستند وفا كردند، برخى در راه خدا شهيد شدند ...» «١» گويد: كه مصداق اين آيه شريفه حمزه و جعفرند. «٢»