امامحمد، كه هيچگاه يارانش او را تنها نخواهند گذارد، و اما على نيز فردى است با تجربه پر التفات. ولى من حمزه را برايت خواهم كشت، چون او مردى است بيباك ودر ميدان پيش روى خود را نمى بيند. «١» شير ژيان‌ حمزه در ميدان نبرد از دليرى وشجاعت كم نظيرى بهره‌مند بود. او خود را به اعماق دشمن رسانده واز كشته پشته مى‌ساخت.
ابن‌سعد در كتاب طبقات گويد:
حمزةبن عبدالمطّلب در احد با دو شمشير پيش‌روى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله مى‌جنگيد ومى‌گفت: من شير خدا هستم، وبه پيش مى‌تاخت و برمى‌گشت. «٢» رزم حمزه با دوشمشير از ويژگى‌هاى او به شمار مى‌رود، و جز او ديگرى را سراغ نداريم كه با دو شمشير نبرد كرده باشد.
سرداران صدر اسلام(ج‌١) ٨٨ پيامبر بر كشته حمزه ص : ٨٧ ديگر اينكه او پيوسته حمله‌هاى خود را متوجه قلب سپاه دشمن مى‌كرد وتا اعماق آنان نفوذ مى‌نمود، وپس از وارد آوردن ضرباتى شكننده وسهمگين بر پيكر دشمن به پايگاه خود باز مى گشت. حمزه از چنان زور بازويى بهره مند بود كه وحشى (قاتل او) درباره اش مى گويد:
به خدا سوگند من حمزه را زير نظر داشتم، در حالى كه با شمشيرش مردم را مى شكافت بر هيچ جنگاورى نمى‌گذشت مگر اينكه او را مى‌كشت، كه از آن جمله سباع بن عبدالعزى بود. «٣»