اصبغ بن نباته حنظلى گويد:
امير مؤمنان على عليه السلام را درروز فتح بصره ديدم، در حالى كه بر استر رسول خدا صلى الله عليه و آله سوار بود، خطاب به مردم چنين فرمود:
اى مردم، آيا به شما خبر ندهم كه بهترين خلق در روز قيامت كيانند؟
ابو ايوب انصارى برخاست و عرض كرد: آرى، اى امير مؤمنان، ما را آگاه ساز، چون تو بيش از ما، از فيض حضور پيامبر (ص) بهره‌مند مى‌شدى ...
آن حضرت فرمود:
همانا بهترين خلق در روز قيامت پيامبرانند، و بهترين پيامبران محمد صلى الله عليه و آله است. و بهترين فرد از هر امتى پس از پيامبر آنها وصى اوست تا زمانى كه پيامبرى در زمان او بيايد، و همانا بهترين اوصياء وصى محمد صلى الله عليه و آله است.
همانا بهترين خلق پس از اوصياء شهيدانند، همانا بهترين شهيدان حمزةبن عبدالمطّلب و جعفر بن ابى طالب است ... «١» و چنانكه پيش از اين گفته شد، آثار وجودى حمزه از قبيل شجاعت وشهامت وفداكارى در راه خدا وحق در تار وپود جعفر جلوه‌گر بود به همين سبب، هرگاه نام حمزه بر زبان هريك از امامان معصوم عليهم السلام جارى مى‌شد، مقارن آن از جعفر نيز نامى به ميان مى‌آمد على عليه السلام پس از واقعه سقيفه از برادرش جعفر وعمويش حمزه ياد مى‌كرد، وآرزو مى كرد، كه آنان زنده بودند، ودست وبازوى او در برابر مخالفان قرار مى‌گرفتند.
گروه بسيارى از اهل حديث نقل كرده اند كه على‌عليه السلام پس از واقعه سقيفه فرمود: