سرداران صدر اسلام(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١١
كه نزديك بود جسدش بوسيله سيل نمايان شود من او رااز قبرش بيرون آوردم و او را مانند هيئت خودش يافتم، وجامهاى كه رسول خداصلىالله عليه وآله او را با آن كفن كرده بود در برش بود واسپند روى پاهايش قرار داشت.
سرش را در دامانم نهادم، قيافه مردانهاش راحفظ كرده بود، سپس قبر را گود كردم، وچند كفن روى كفن او پوشاندم، واو رابه قبر بازگرداندم. «١» سلام بر شهيد مسلمانان راستين يعنى پيروان اسلام ناب محمدى بر پايه اعتقادى ژرف و بينشى عميق و آگاهانه، شهيد را شاهد و حاضر در ميان خود مى بينند و به زندگى واقعى پس از شهادت او ايمانى راسخ دارند، و به همين جهت در برابر وى به گونه يك انسان «زنده» و «حاضر» مى ايستند و سلام مى كنند، و اين حقيقت از ارزنده ترين و زنده ترين درسهاى تربيتى اسلام ناب است. (كه ديده بصيرت كور دلان بويژه وهابيان از ديدن اين حقيقت كور و دركشان از فهم اين حقيقت ناتوان است). چون از زمانى كه شهيدان احد در خون خود غلتيدند، آن مكان زيارتگاه پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت او و امت اسلامى شد. و شواهد و قرائنى بيانگر آنست كه پيامبر صلىالله عليه و آله تصميم داشته كه در كوهپايه احد زيارتگاهى براى عاشقان اسلام ناب بوجود آورد و تا دنيا پا برجاست طوافگاه مسلمانان و پيروان آن حضرت قرار گيرد.
از اين رو پس ازپايان نبرد احد وقتى آن حضرت ديد كه برخى از بازماندگان شهدا پيكر شهيدشان را حمل كردهاند كه آن را به مدينه برده و در آنجا به خاك بسپارند، آن حضرت با تأكيد فراوان از اين عمل ممانعت كرده دستور مىدهد جسد به محل شهادت برگردانده شود و درهمانجا به خاك سپرده شود.