در جنگ فِجار مى‌توان گفت شكوفايى سلحشورى وتوان رزمى حمزه، همزمان با آغاز دوران جوانى وى به ظهور رسيد او درنوجوانى شاهد جنگهاى زنجيره‌اى وتوانفرساى «فِجار» (گناه) بود. اين جنگها ازاين رو در تاريخ به اين‌نام شهرت يافت كه سرآغاز اين نبردها وياسبب بوجودآمدن آنها در يكى از ماههاى حرام اتفاق افتاد. «١» اين جنگها شامل وقايع متعددى است، كه يكى از معروفترين آنها فجار بَرّاض است كه ميان قريش وقبيله هوازن درسال ٣٩ قبل از هجرت اتفاق افتاد. در اين واقعه حضرت محمدبن عبداللّه رسول خداصلى اللّه عليه وآله درچهارده سالگى در كنار قريش حضور داشت وچوبه‌هاى تيربه دست عموهاى خود مى‌داد. «٢» دومين دور از جنگ فجاردرسال بيستم پس از عام الفيل يا ٣٣ سال قبل از هجرت بوده وعرب تاآن روز جنگى به آن گستردگى به خود نديده بود. واين دور از جنگ شامل پنج واقعه است كه مهمترين آنهاعكاظ است كه ميان قبايل كنانه و قريش از يكسو و قبايل هوازن از سوى ديگر اتفاق افتاد. در اين نبرد همه طوايف قريش وارد كارزار شدند، وفرماندهى هرخاندان رامهتر آنان به عهده داشت.
بدين جهت فرماندهى خاندان بنى‌هاشم دردست زبيربن عبدالمطّلب بود، ورسول خداصلى اللّه عليه وآله نيز همراه او بود. ودرآن واقعه بيست ساله بود. «٣»