سرداران صدر اسلام(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٣

بازمگردان، اين آمدنم را ناكام مگذار كه من توشه خود را صرف كرده و تنم را به رنج سفر انداختم و راه هاى خطرناك را پيمودم و خانه و خانواده و آنچه را كه مرا عطا كردى وا گذاردم و آنچه را كه نزد توست برگزيدم و آن را برخواسته خود ترجيح دادم و به قبرعموى پيامبرت صلى‌الله عليه‌وآله پناه آوردم و به او در طلب رضا و خشنودى تو به تو تقرب جستم. پس تو با حلمت ستمكارى مرا بپوشان و به رحمتت گناهم را ببخش كه گناهم بسيار گران است. به رحمتت اى كريم، اى كريم. «١» سپس به زيارت ديگر شهداى احُد مى‌ايستيم و آنان رامخاطب قرار داده و چنين مى‌گوييم:
السَّلامُ عَلى رَسُولِ اللَّهِ السَّلامُ عَلى نَبِىِّ اللَّهِ السَّلامُ عَلى مُحَمَّدِبْنِ عَبْدِاللَّهِ السَّلامُ عَلى اهْلِ بَيْتِهِ الطَّاهِرينَ السَّلامُ عَلَيْكُمْ ايُّهَاالشُّهَداءُ الْمُؤْمِنُونَ السَّلامُ عَلَيْكُمْ يااهْلَ بَيْتِ الْأيمانِ وَالتَوْحيدِ السَّلامُ عَلَيْكُمْ يا انْصارَ دينِ اللَّهِ وَانْصارَ رَسُولِهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ السَّلامُ سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِماصَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ اشْهَدُ انَّ اللَّهَ اخْتارَكُمْ لِدينِهِ وَاصْطَفيكُمْ لِرَسُولِهِ وَاشْهَدُ انَّكُمْ قَدْ جاهَدْتُمْ فِى اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ وَذَبَبْتُمْ عَنْ دينِ اللَّهِ وَعَنْ نَبيِّهِ وَجُدْتُمْ بِأَنْفُسِكُمْ دُونَهُ وَاشْهَدُ انَّكُمْ قُتِلْتُم عَلى مِنْهاجِ رَسُولِ اللَّهِ فَجَزاكُمُ اللَّهُ عَنْ نبيِّهِ وَعَنِ الْأِسْلامِ وَاهْلِهِ افْضَلَ الْجَزاءِ وَ عَرَّفَنا وُجُوهَكُمْ فى‌ مَحَلِّ رِضْوانِهِ وَمَوْ ضِعِ اكْرامِهِ مَعَ‌النَّبيينَ وَالصِّدّيقينَ وَالشُّهَداءِ وَالصَّالِحينَ وَحَسُنَ اوْلئِكَ رَفيقاً اشْهَدُانَّكُمْ حِزْبُ اللَّهِ وَانَّ مَنْ حارَبَكُمْ فَقَدْ حارَبَ اللَّهَ وَانَّكُمْ‌