شهاب الاخبار - قضاعی، محمد بنسلامه - الصفحة ٦١ - باب م - و - ن
٢١٠. اَلمُسلِمُ أخُو المُسلِمِ لا يَظلِمُهُ و لا يُسلِمُهُ؛١
مسلمان، برادر مسلمان است؛ نه بر او ستم مىكند و نه به دست [ستم] ديگرانش مىسپارد.
٢١١. اَلمُسلِمُ مَن سَلِمَ المُسلِمونَ مِن لِسانِهِ و يَدِهِ؛٢
مسلمان، كسى است كه مسلمانان از دست و زبان او آسوده باشند.
٢١٢. مِلاكُ الدّينِ الوَرَعُ؛٣
نشانۀ ديندارى، پارسايى است.
٢١٣. مَن آتاهُ اللّهُ خَيراً فَليُرَ عَلَيهِ؛٤
هر كه خداوند به او نعمتى داده است، بايد [نشانههاى آن] در او نمايان باشد.
٢١٤. مَنِ اشتاقَ إلَى الجَنَّةِ سارَعَ إلَى الخَيراتِ؛٥
هر كه مشتاق بهشت است، بهسوى نيكىها مىشتابد.
٢١٥. مَنِ التَمَسَ رِضَى النّاسِ بِسَخَطِ اللّهِ سَخِطَ اللّهُ عَلَيهِ و أسخَطَ عَلَيهِ النّاسَ؛٦
هركه با خشم خدا خواهان خشنودى مردم باشد، خداوند بر او خشم مىگيرد و مردم را از او خشمگين مىكند.
٢١٦. مَنِ انقَطَعَ إلَى اللّهِ كَفاهُ اللّهُ كُلَّ مَئونَةٍ و رَزَقَهُ مِن حَيثُ لا يَحتَسِبُ و مَنِ انقَطَعَ إلَى الدُّنيا وَكَلَهُ اللّهُ إلَيها؛٧
(١) . سنن أبى داود، ج ٢، ص ٤٥٤.
(٢) . الكافى، ج ٢، ص ٢٣٤.
(٣) . مسند الشهاب، ج ١، ص ٥٩.
(٤) . همان، ص ٢٣٥.
(٥) . همان، ص ٢٢٦.
(٦) . همان، ص ٣٠٠.
(٧) . المعجم الصغير، ج ١، ص ١١٦.