شهاب الاخبار - قضاعی، محمد بنسلامه - الصفحة ٢٨ - باب آ - الف
نعمت خدا را بر خود، كوچك شماريد.
٤١. إنَّ لِجَوابِ الكِتابِ حَقّاً كَرَدِّ السَّلامِ؛١
دادن جواب نامه، حقّى است مانند جواب سلام.
٤٢. إنَّ مِنَ السُّنَّةِ أن يَخرُجَ الرَّجُلُ مَعَ ضَيفِهِ إلى بابِ الدّارِ؛٢
از جملۀ سنّت، اين است كه آدمى، ميهمانش را هنگام خروج، تا درِ خانه همراهى كند.
٤٣. إنَّ مِن موجِباتِ المَغفِرَةِ إدخالُ السُّرورِ عَلى أخيكَ المؤمِنِ؛٣
ازجمله اسباب مغفرت، شاد كردن برادر مؤمن است.
٤٤. إنَّ هذا الدِّينَ مَتينٌ فَأَوغِل فيهِ بِرِفقٍ؛ و لا تُبَغِّض إلى نَفسِكَ عِبادَةَ اللّهِ فَإِنّ المُنبَتَّ لا أرضاً قَطَعَ و لا ظَهراً أبقى؛٤
اين دين، استوار است. ازاينرو، با نرمى و مدارا در آن وارد شو (به احكام آن عمل كن)، و كارى نكن كه عبادت خدا پيش تو منفور شود، كه در راه مانده، نه به مقصد رسيده، و نه مَركبى برايش مانده است.
٤٥. إنَّ هذِهِ القُلُوبَ تَصدَأُ كَما يَصدَأُ الحَديدُ؛ قيلَ: فَما جِلاؤُها قالَ: ذِكرُ المَوتِ و تِلاوَةُ القُرآنِ؛٥
«دل همچون آهن، زنگار مىگيرد». سؤال شد: صيقل يافتن آن به چيست؟ فرمود: «ياد مرگ و تلاوت قرآن».
(١) . مسند الشهاب، ج ٢، ص ١١٩.
(٢) . سنن ابن ماجة، ج ٢، ص ١١١٤.
(٣) . المعجم الكبير، ج ٣، ص ٨٣.
(٤) . المجازات النبويّة، ص ٢٤٤.
(٥) . تاريخ بغداد، ج ١١، ص ٨٦.