٨٠- هر كس اطاعت كند رسول را، قطعا اطاعت كرده است خدا را. و هر كس رو بگرداند از اطاعت تو، نفرستاديم ما تو را اى پيغمبر كه نگهبان ايشان باشى در اطاعتشان تو اوامر ما را تبليغ كن و وظيفه خود را انجام ده. تو مسئول نپذيرفتن ايشان نيستى.
٨١- و مى‌گويند منافقين به تو كه: ما اطاعت مى‌كنيم تو را. چون بيرون مى‌روند از پيش تو شب با هم مى‌نشينند طايفه‌اى از آنها و مى‌گويند غير از آنچه تو به آنها مى‌گويى. و خدا مى‌نويسد آنچه را كه در شب با هم مى‌گويند در مخالفت تو به نامه عمل آنها. پس اعراض كن و رو بگردان از آنها و توكل كن بر خدا و كافى است خدا به قيام در امور تو.
٨٢- آيا تدبّر و تفكّر نمى‌كنند در قرآن كه به حقايق و نيكى دستوراتش برخورند؟ اگر اين قرآن از نزد غير خدا بود البته مى‌يافتند در آن اختلاف بسيار.
٨٣- وقتى برسد منافقين را خبرى از كيفيت جنگ قواى اسلام با كفار، از آسودگى و امنيّت يا ترس و خشيت، افشا و آشكار كنند آن خبر را بدون رسيدگى. و اگر بازگذارند نشر اخبار را به پيغمبر و پيشوايان و امراى لشكر مسلمين البته بيابند خبر صحيح را آن كسانى كه استنباط اخبار مى‌كنند و پى جوى آنند. و اگر نبود بخشش و رحمت خدا بر شما، متابعت مى‌كرديد شيطان را مگر كمى از شما.
٨٤- اى پيغمبر! حاضر كن خود را براى تهيه جنگ؛ و كمر جنگ با كفار را ببند و كارزار كن در راه خدا كه اين تكليف وظيفه تو است نه ديگرى. و تحريص كن مؤمنين را به جنگ.
اميد است كه خدا باز دارد آسيب كفار را، و آسيب خدا سخت‌تر است براى مخالفين؛ و خدا سخت عقوبت‌تر است.
٨٥- هر كس شفاعت كند شفاعت نيكويى كه درباره مؤمنين دعاى خير كند مى‌باشد از براى دعا كننده بهره‌اى از آن دعا. و هر كس شفاعت كند و دعا نمايد درباره ديگرى دعاى بدى، مى‌باشد براى دعا كننده وزر و بهره‌اى از آن دعاى بد. و خدا بر هر چيز نگهدار و نگهبان است.
٨٦- و اگر تحيت داده شويد شما به تحيّتى از سلامتى، مثل سلام كردن؛ يا دعاى خيرى از كسى ديديد پس تحيّت كنيد او را به بهتر از آنچه او تحيت كرده است و جوابى نيكوتر به او دهيد كه خدا بر هر چيز حساب‌دار است.