٩٨- چرا اهل ده‌ها و شهرها ايمان نياورند تا نفع دهد ايشان را ايمانشان و جلوگير شود از نزول عذاب! و قومى چنين ايمانى نياوردند مگر قوم يونس كه تا ايمان آوردند برداشتيم ما از ايشان آثار نزول عذاب خوارى در زندگانى دنيا را كه نزديك بود به خوارى هلاك شوند؛ و برخوردارى داديم ايشان را تا وقت مردنشان.
٩٩- و اگر بخواهد پروردگار تو ايمان مى‌آورد هر كه در زمين است همه ايشان جميعاً. آيا تو مى‌خواهى به اكراه وادار كنى مردم را به ايمان؟ اكراه مردم به ايمان، كار تو نيست؛ اين كار بسته است به اراده و قدرت خدا اگر بخواهد ولى چون منافى با اختيار است اجبار نكند.
١٠٠- و نيست از براى احدى كه ايمان آورد مگر به اذن خدا كه اگر خدا نخواهد كسى توفيق ايمان نيابد. و خدا هم براى همه مى‌خواهد ايمان را ولى بدون اجبار. مى‌گرداند خدا پليدى را بر آن كسانى كه تعقّل نمى‌كنند در آيات، تا اينكه بفهمند و ايمان بياورند.
١٠١- بگو اى پيغمبر: نظر كنيد كه چيست در آسمانها و زمين كه بر همه آنها قدرت خدا ظاهر است. و بى‌نياز نمى‌كند آيات و معجزات و بيم دهندگان، قومى را كه ايمان نياورند.
١٠٢- پس آيا انتظار چيزى دارند مگر مثل روزهاى آن كسانى كه گذشتند از پيش از ايشان مانند قوم عاد و ثمود و «اصحاب أيكه» و غيره كه نازل شد عذاب بر آنها. بگو به ايشان اى پيغمبر: منتظر باشيد عذاب را كه بر شما نازل خواهد شد من هم با شما منتظرم.
١٠٣- نجات مى‌دهيم ما رسولان خود و آن كسانى را كه ايمان آوردند اينچنين. حق است بر ما كه به وقت هلاك مشركان، نجات بدهيم ايمان آورندگان را.
١٠٤- بگو اى مردم! اگر شما در شك هستيد از دين من، عبادت نمى‌كنم من آنهايى را كه شما عبادت مى‌كنيد از سواى خدا؛ و ليكن عبادت مى‌كنم من خدايى را كه مى‌ميراند شما را و جان شما در اختيار اوست. و مأمور شدم كه از گروندگان باشم.
١٠٥- و ديگر آنكه اى پيغمبر! راست و مستقيم گردان روى خود را و قيام نما براى باقى داشتن دين حق؛ و البته از مشركين مباش.
١٠٦- و مخوان سواى خدا چيزى را كه نفع نمى‌دهد تو را و ضرر نمى‌رساند به تو. اگر چنين كردى و بتها را براى عبادت خواندى، البته تو از ستمكارانى. (در اين نوع از آيات خطاب به پيغمبر و تمام امت است).