١٥٨- آيا انتظار مى‌برند كفار تا اينكه بيايد ايشان را ملائكه يا بيايد پروردگار تو يا پاره‌اى از آيات پروردگار تو آيد ايشان را؟ روزى كه مى‌آيد بعضى از آيات پروردگار تو كه علامت قيامت است در آن روز نفع نمى‌دهد هيچ نفسى را ايمان آوردنش كه قبلًا ايمان نياورده باشد. يا اينكه با داشتن ايمان، عمل خيرى براى خود نكرده باشد. بگو اى پيغمبر! به كفار: منتظر باشيد روز قيامت را تا جزاى خود را ببينيد؛ كه ما هم منتظر آن روزيم.
١٥٩- البته آنان كه پراكنده كردند دين خود را و فرقه فرقه شدند، هر طايفه و فرقه براى خود مذهبى درست كردند نيستى تو وارد در چيزى از مقاصد ايشان. و به كار تو نيايند و دعوت تو را اجابت نكنند. جز اين نيست كه امر ايشان و سرانجام كارشان به سوى خداست؛ و در آخرت آگاه مى‌كند ايشان را به آنچه در دنيا مى‌كردند.
١٦٠- هر كس نيكويى كند براى اوست ده مقابل آن نيكويى كه كرده است. و هر كس بدى كند جزا داده نمى‌شود مگر مثل آن بدى را كه كرده است؛ و ايشان ظلم كرده نمى‌شوند.
١٦١- بگو اى پيغمبر: البته هدايت كرده است مرا پروردگار من به سوى راه راست، و آن دينى است پاينده و محكم و استوار كه ملت و مذهب ابراهيم است. و آن دين و آيين، پاكيزه است و ابراهيم از مشركين نبود.
١٦٢- بگو كه: البته نماز و اعمال حج و ساير عبادات من به توفيق خداست و زنده بودن و مردن من از براى خدا و به اختيار اوست؛ كه پروردگار عالميان است.
١٦٣- نيست شريك از براى او. و به اين دين، امر كرده شدم؛ و من اول كسى هستم كه گرونده به احكام خدا هستم.
١٦٤- بگو اى پيغمبر: آيا غير خدا را بجويم به عنوان پروردگارى و حال اينكه آن خدا پروردگار هر چيزى است. و عمل نمى‌كند بديها را هيچ نفسى مگر اينكه بر خود آن نفس است وبال و ضرر آن بديها. و برنمى‌دارد هيچ بردارنده‌اى وزر و وبال ديگرى را.
و بار گناه كسى را ديگرى نكشد. و پس از اين به سوى پروردگار شماست برگشت شما.
و آگاه مى‌كند شما را به آنچه در آن اختلاف مى‌كرديد.
١٦٥- و او خدايى است كه گردانيد شما آدميان را خليفه‌هاى زمين و بازماندگان پيشينيان.
و بلند كرد مرتبه بعضى را بالاى مرتبه بعضى ديگر به درجه‌هاى مختلف از فقر و غنا و شدت و رخا، مطابق مصلحت و حكمت؛ تا اينكه بيازمايد شما را در آنچه داد به شما.
البته پروردگار شما، هم زود عقوبت، و هم آمرزنده و مهربان است.