٢٩- و ياد آور وقتى را كه بازگردانيديم به سوى تو اى پيغمبر! و متوجه تو نموديم گروهى را از جن كه مى‌شنيدند از تو قرآن را؛ چون حاضر شدند گفتند به يكديگر كه: خاموش باشيد. چون قرائت قرآن تمام شد برگشتند به سوى قوم خود در حالتى كه بيم كننده بودند قوم خود را.
٣٠- گفتند جن‌ها به قوم خود: اى قوم! ما شنيديم قرآنى را كه فرستاده شده است بعد از موسى كه تصديق كننده است آنچه را كه پيش از آن بوده از كتب انبيا، راه مى‌نمايد آن قرآن به سوى حق و راه راست.
٣١- اى گروه قوم ما! اجابت كنيد خواننده خدا پيغمبر را و ايمان آوريد به آن تا بيامرزد خدا شما را و بگذرد از گناهانتان و پناه دهد شما را از عذاب دردناك.
٣٢- و هر كه اجابت نكند خواننده خدا را پس نيست عاجز كننده خدا در زمين كه نتواند خدا انتقام بكشد از او و هلاكش نمايد. و نيست او را سواى خدا دوستى. خدا هم دوستى با گمراهان نكند؛ آن گروه، در گمراهى آشكارند.
٣٣- آيا نديدند اينكه: خدايى كه خلق كرد آسمانها و زمين را و مانده نشد از آفريدن آنها، قادر است بر اينكه زنده كند مردگان را؟ آرى البته خدا بر هر چيز تواناست.
٣٤- و ياد كن اى پيغمبر! روزى را كه عرضه كرده شوند آنان كه كافر شدند بر آتش،. گفته شود به ايشان: آيا نيست اين عذاب راست و درست؟ گويند: آرى، قسم به پروردگار ما. گويد مالك دوزخ به ايشان: پس بچشيد عذاب را به سبب آنكه ايمان نياورديد به سخنان پيغمبران.
٣٥- صبر كن اى پيغمبر! چنان كه صبر كردند صاحبان ثبات قدم از پيغمبران، و تعجيل مكن براى عذاب ايشان؛ و روزى كه ببينند آنچه وعده داده مى‌شوند كه آن روز قيامت است، عمر گذشته ايشان چنان نمايد؛ كه گويا درنگ نكردند در دنيا مگر يك ساعت از روز، اگر چه عمر طولانى كرده باشند؛ ولى براى ايشان بيش از يك ساعت ننمايد.
آنچه بيان شد ابلاغيه خداست به كافه مردم؛ پس آيا هلاك مى‌شود احدى مگر گروه بدكاران؟!