٣٥- مثل بهشتى كه وعده داده شده‌اند پرهيزكاران و داستان آن آن است كه جارى است از زير درختان و قصور آن نهرها، خوراكيهاى لذيذ و سايه آن هميشه باقى است.
(خوراكيهاى دنيا بر حسب تغيير فصل، گاه هست گاه نيست؛ و همچنين سايه خوش و هواى خوب، ولى در بهشت هميشه همه چيز خوب هست.) اين است عاقبت كسانى كه پرهيز كردند. و عاقبت امر كافران آتش است.
٣٦- و آن كسانى كه ما ايشان را كتاب داديم، (مراد مؤمنين از يهود و نصارى است مثل عبد اللّه سلام و اصحاب او از يهود و چند نفر از نصارى كه ايمان آورده بودند) خوشحال مى‌شوند به آنچه فرستاده شده است به سوى تو از آيات قرآن. و بعضى از حزبهاى كفار و مشركين منكر هستند بعضى از قرآن را كه مخالف عادات آنهاست. بگو: من مأمورم كه عبادت كنم خدا را و من شرك نياورم به خدا. به سوى خدا مى‌خوانم مردم را و به سوى خداست بازگشت من.
٣٧- و اينچنين فرستاديم ما قرآن را كه حكمت در آن است به زبان عربى. اگر متابعت بكنى خواهشهاى كفار را بعد از آنچه آمد تو را از علم، نيست از براى تو هيچ دوستى و نه نگهبانى.
٣٨- و فرستاديم ما رسولانى پيش از تو و قرار داديم ما از براى ايشان زنها و اولادها؛ (چون كفار لوازم بشريت را در پيغمبر منافى نبوت مى‌دانستند خدا مى‌فرمايد: همه پيغمبران ما داراى لوازم بشريت از زن و فرزند بودند). و نيست از براى هيچ رسولى اينكه بياورد آيه و معجزه‌اى مگر به اذن خدا. از براى هر وقتى و آنچه در آن اوقات واقع شود نوشته‌اى هست.
٣٩- محو مى‌كند خدا از آن نوشته‌ها هر چه را كه مى‌خواهد. و ثابت مى‌دارد آنچه را كه صلاح مى‌داند. و در نزد خدا است اصل كتاب كه لوح محفوظ است.
٤٠- و چه آنكه بنماييم تو را بعضى از آن چيزهايى را كه وعده مى‌كنيم كفار را از عذاب يا بميرانيم تو را پيش از عذاب ايشان در هر حال بر تو است رسانيدن احكام و بر ماست حساب اعمال.
٤١- آيا نمى‌بينند كه كم مى‌كنيم زمين كفار را از اطرافش و اراضى آنها را از تصرفشان بيرون مى‌آوريم و به تصرف مسلمين مى‌دهيم و خدا حكم مى‌كند به نقصان اراضى ايشان؟ نيست رد كننده‌اى از براى حكم خدا و او زود حساب است.
٤٢- مكر و حيله كردند آن كسانى كه پيش از ايشان بودند و از براى خداست انواع مكر و حيله‌ها جميعاً. مى‌داند خدا آنچه عمل مى‌كند هر كسى. و به زودى بدانند كفار كه از براى كيست خانه آخرت.