١٠١- و چگونه كافر مى‌شويد و فريب يهود را مى‌خوريد و حال آنكه خوانده مى‌شود بر شما آيات خدا از قرآن و در ميان شما رسول خداست با معجزات گوناگون، و هر كه پناه برد به خدا در حقيقت هدايت شده‌اى به سوى راه راست است.
١٠٢- اى آن كسانى كه ايمان آورده‌ايد! بپرهيزيد از خدا حق پرهيزكاريش؛ (پيغمبر- صلّى اللَّه عليه و آله- فرمود: يعنى عبادتش كنيد بى‌خلاف و عصيان. به يادش باشيد بى غفلت و نسيان. شكرش كنيد بى‌ناسپاسى و كفران). و نميريد شما البته مگر اينكه مسلمان باشيد.
١٠٣- و چنگ زنيد به ريسمان خدا همگى؛ (پيغمبر- صلّى اللَّه عليه و آله- فرمود: من بروم و دو ريسمان محكم در ميان شما گذارم كه اگر بگيريد آن دو را گمراه نشويد: يكى قرآن و ديگرى عترتم و اهل بيتم). و متفرق نشويد و متفق باشيد با هم در ايمان خود و ياد كنيد نعمت خدا را كه بر شما لطف شده. ياد آوريد وقتى را كه دشمن همديگر بوديد در زمان جاهليت پس خدا الفت انداخت ميان دلهاى شما پس صبح كرديد در حالى كه با هم برادر بوديد به سبب نعمت الفت خدا. و بر كنار گودالى از آتش بوديد در عادات جاهليت پس رهانيد خدا شما را به راهنمايى پيغمبرش از آن آتش. اينطور ظاهر مى‌كند خدا از براى شما آيات خود را شايد شماها راه بيابيد.
١٠٤- و بايد از شما گروهى باشند كه بخوانند مردم را به سوى اسلام و امر به معروف و نهى از منكر بكنند. (در تفسير صافى نقل مى‌كند از كتاب كافى كه فرمود حضرت صادق- عليه السّلام-: امر به معروف و نهى از منكر واجب است بر آنان كه سخنشان پذيرند و توانا و دانا باشند به نيك و بد؛ نه هر ناتوان و نادان كه خود تميز خوب از بد نداده. پس بايد اول خود را بسازد بعد به سازمان ديگران پردازد) اين گروه تماما رستگارند.
١٠٥- و نباشيد شما مثل آن كسانى كه متفرق شدند و اختلاف كردند بعد از آنكه آمد آنها را حجتها، مثل قوم موسى و عيسى ايشان گروهى هستند كه براى آنها عذاب دردناك است.
١٠٦- روزى كه سفيد مى‌شود روهاى مؤمنين و سياه مى‌شود روهاى كفار و منافقين؛ پس اما آن كسانى كه سياه گرديده روهاى آنها گفته شود به ايشان؛ آيا كافر شديد شما بعد از ايمانتان؟ پس بچشيد عذاب را به سبب كافر شدنتان.
١٠٧- و اما آنهايى كه سفيد شد روهاى آنها، در رحمت خدا هستند و ايشان در آن رحمت هميشه برقرارند.
١٠٨- اين است آيات خدا مى‌خوانم آن را بر تو به راستى و درستى و خدا اراده نمى‌كند ظلمى را از براى احدى از جهانيان.