٦- و چون گفت عيسى پسر مريم: اى بنى اسرائيل! البته من رسول خدايم به سوى شما؛ تصديق كننده‌ام كتاب آسمانى حاضر را كه تورات است. و مژده دهنده هستم به پيغمبرى كه مى‌آيد بعد از من كه اسم او «احمد»- صلّى اللَّه عليه و آله- است؛ چون آن پيغمبر آمد بر ايشان با معجزات ظاهره و بشارت عيسى به آمدنش، گفتند: اين سحرى آشكار است.
٧- و كيست ستمكارتر از آن كسى كه نسبت دروغ به خدا و گفته او داد در حالى كه از او دعوت مى‌شود به سوى اسلام كه ايمان آورد و نجات از مهالك يابد؟ و خدا راه نمى‌نمايد قوم ستمكار را.
٨- مى‌خواهند تا فرو نشانند نور خدا را به دهنهاى خود، خدا تمام كننده است نور خود را، اگر چه كراهت داشته باشند كافران.
٩- اوست كه فرستاد رسول خود را به راهنمايى و دين حق تا غالب سازد اين دين را بر تمام اديان، اگر چه اكراه دارند مشركان.
١٠- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! آيا راهنمايى كنم شما را بر تجارتى كه برهاند شما را از عذاب دردناك قيامت؟
١١- آن تجارت كه شما را از عذاب قيامت رهاند آن است كه: ايمان آورديد و بگرويد به خدا و رسول خدا و جهاد كنيد در راه خدا به مالها و تن‌هاى خود كه اين بهتر است براى شما اگر دانشمنديد.
١٢- آمرزش دهد براى شما خدا گناهانتان را و داخل مى‌كند شما را به بهشت‌هايى كه مى‌رود از زير درختان آن نهرهاى آب. و جاى دهد شما را به مسكنهاى پاكيزه در بهشت‌هاى عدن. (خدا براى مؤمنين بهشت‌هايى تهيه نموده كه يكى از آنها «بهشت عدن» است كه توصيف آن مفصل است و در اينجا نگنجد.) اين است رستگارى بزرگ.
١٣- و راهنمايى كنم شما را اگر آن تجارت را در پيش گيريد به منفعتى ديگر، كه در دنيا دوست مى داريد آن را آن منفعت: نصرتى است از جانب خدا و پيروزى است در جنگ با دشمنانتان و فتحى است نزديك. و مژده بده اى پيغمبر! مؤمنين را به اين بشارت‌ها.
١٤- اى مؤمنين! شما ياران دين خدا باشيد همانطور كه گفت عيسى پسر مريم براى حواريين.
(گويند: حواريين ١٢- نفر بودند و هميشه با عيسى بودند چون گرسنه يا تشنه مى‌شدند به عيسى اظهار مى‌كردند عيسى دست به زمين مى‌زد براى هر يك دو گرده نان يا چشمه آبى گوارا عيان مى‌گشت. روزى حواريين گفتند: يا روح اللَّه! كيست افضل از ما كه ايمان داريم و چون گرسنه يا تشنه شويم تو ما را اسير از غذا و آب نمايى؟ فرمود: افضل از شما كسى است كه به دست خود كار كند و بخورد. حواريين بعد از اين گازرى پيشه خود كردند. فرمود حضرت رضا- عليه السلام-:
«حواريين را حواريين گفتند نه براى آنكه فقط چرك جامه‌ها را مى‌زدودند به پيشه گازرى؛ بلكه براى آنكه چرك گناهان را به ياد خدا از خود و به موعظه از ديگران زايل مى‌نمودند») حق- تعالى- فرمايد كه: عيسى گفت به ايشان: كيست يار من براى دين خدا؟ گفتند حواريون:
ماييم انصار خدا. پس گرويدند طايفه‌اى از بنى اسرائيل و كافر شدند طايفه‌اى از ايشان. و قوّت داديم ما كسانى را كه ايمان آوردند بر دشمنانشان و غلبه يافتند.